Vorige week, na Field Day, was eigenlijk het plan om bij Debra T's Ice Cream Cafe ter ere van Carlijn's vriendin Madison's verjaardag. Helaas wisten we toen niet dat het op maandag en dinsdag gesloten is, dus spraken we met de kinderen af dat we later heen zouden gaan. En later is donderdagmiddag!
Maar eerst moeten we 's ochtends vroeg Sander 'even' naar kantoor brengen, hij heeft het helaas erg druk met zijn werk, ondanks dat er ook nog een verhuizingkje aan zit te komen. En we hebben maar één auto, erg lastig in dit fietspadloze land, ons gedeelte van het land dan... Maar goed, school is pas één dag afgelopen, dus het kost nu nog weinig moeite om iedereen er om kwart voor 8 uit te halen. Ook Myrthe wordt nu pas wakker, ze heeft bijna 13 uur achter elkaar geslapen!!! Omdat ik gelijk door wil naar All Sport pak ik mijn sporttas in en fröbel 2 foto's in een fotolijstje als cadeautje voor Madison en haar zus Morgan, die weer zeer bevriend is met Myrthe.
Voordat we ons op de burgers en ice cream storten, ga ik eerst een uurtje steppen, de dames vermaken zich in de child care. Omdat we om 12 uur afgesproken hebben, heb ik nog even de tijd om allerlei fijne verhuisklusjes af te werken, zoals ons adres wijzigen. het lukte mij niet om dit online te doen, dus moest ik op zoek naar een postkantoor. Echter, de USPS-website stuurde me naar het distributiecentrum van de post, heel fijn. De heren stonden me aan te kijken alsof ik van Mars kwam, of Venus? Dus mocht ik weer terug naar een ander adres, waar ik even daarvoor langsgereden was, maar waar ik eigenlijk niet heen wilde omdat de weg voor het postkantoor helemaal opengebroken ligt en het daardoor een chaos is. Maar ja, nu kan het niet anders. Uiteindelijk viel het best mee, ik kon mijn auto bij een naastgelegen school parkeren, vanwege de vakantie was het daar helemaal leeg, terwijl het anders daar meer dan vol staat.
Ondanks de extra stop zijn we keurig op tijd bij Debra T's, maar onze lunch date niet... Maar dat geeft niet, dat geeft mij weer tijd om telefonisch nog wat dingen te regelen. Zoals extra checks, want telebankieren zoals in NL is nog totaal niet ingeburgerd hier. Als je iets moet betalen, doe je dat met cash of credit card of checks. Pinnen begint nu ook eindelijk door te dringen hier. Maar goed, het lijkt ons handig om nog wat checks op voorraad te hebben, maar je zult net zien dat we nu na 3 jaar door onze voorraad heen zijn. Dus nieuwe bestellen, is 150 stuks genoeg mevrouw?!
Net als ik klaar ben met mijn telefoontjes komt de minivan van Vicki aanrijden en rennen haar dochters naar ons toe. Het is inmiddels half 1 en ik val om van de honger. Maar eerst willen Myrthe en Carlijn hun cadeautjes geven. Deze vallen bijzonder in de smaak. En dan etenstijd!!! Debra T's is een gewone recht toe recht aan eetcafe, maar alles is vers en goed heet en veel. Mijn BBQ chicken burger heeft een heerlijke saus en lekker veel knapperige bacon, het is maar goed dat ik daarvoor gesport had... Voor de kinderen staan er allerlei speeltoestellen klaar en daar kunnen ze ook eten.
Natuurlijk hebben de kinderen al lang gezien dat ze ook heerlijk ijs hebben hier, dus ze houden allemaal ruimte over voor het 'dessert'. Maar eerst moeten ze hun overgezonde lunch opeten... 'Grilled cheese with french fries' of 'chicken fingers'. Ook ik neem een ijsje toe, één bolletje of beter gezegd één bol, want 'everything is bigger in the USA', één bol hier staat gelijk aan zeker 3 bolletjes in NL. Dan is het tijd om weer naar huis te gaan, maar niet voordat we afspreken om op vrijdag nog één keer te komen spelen en Morgan en Madison's cadeau te komen ophalen, het was nog aan het drogen...
Op vrijdagmiddag fietsen we dus naar Vicki's huis, voor een (opnieuw) lunch- en playdate. Zodra we binnenkomen, krijgen we de cadeau's in onze handen gedrukt. Myrthe en Carlijn krijgen allebei een fotolijstje met een foto van henzelf en Morgan en Madison, ze krijgen allebei briefpapier om vooral 'in touch' te blijven en dan krijg ik ook nog een cadeau aangereikt! Allereerst een kaart met daarin een tegoedbon om 'any time' gebruik te maken van The Setzer Family Bed and Breakfast en een fotoalbum, geheel ge-'scrapbooked' door Vicki met foto's van de afgelopen 3 jaar. Echt geweldig!
Na de lunch verdwijnen de kinderen naar de playroom beneden, wat je eigenlijk meer kunt vergelijken met een mini Toys R Us, zoveel speelgoed inééngepakt in één ruimte, ongelofelijk. En vooral heel veel verkleedjurken en dat is wat ze resterende 2 uur doen, verkleden! Om half 4 is het welletjes, er wordt erg lang ge'hugged' door de girls, maar ook dat afscheid verloopt eigenlijk heel goed. Geen drama's gelukkig. Thuis kijken we de result show van 'So you think you can dance' en eten weer heerlijk op het deck. Na het eten gaan we ons muntgeld , wat we in 3 jaar opgespaard hebben in de diverse potjes en spaarvarkens, inleveren bij een coinstar-machine in onze Stop&Shop. Het eindbedrag is verbluffend, meer dan $100. Je kan kiezen uit diverse gift cards waar je het bedrag op kan laten storten en wij gaan voor een Borders-kaart, een grote boekenketen. Dat is onze volgende stop en in een klein uurtje is het geld, and then some..., alweer uitgegeven. Maar we hebben wel een enorme stapel lees-, kook- en fotoboeken.
