
KABOEM!
Alles is ineens pikzwart, je ziet geen hand voor de ogen. Myrthe is inmiddels ook uit bed gekomen en ik loop op de tast naar de gangkast, waar een mega Maglite staat voor noodgevallen. Echter, deze zaklamp heeft een dubbelfunctie in ons huis: hij fungeert ook als microfoon bij optredens van onze 3 Toppers... Ik knip 'm aan en hij doet 't welgeteld één (1) seconde. Wel @#$%$#@#$%&*(*&!!! Maar wij zijn kampeerders en komen om in de handige spullen. In onze nachtkastjes liggen 3 hoofdlampen, waarom 3? Omdat Sander dacht dat hij de zijne kwijt was en ter vervanging
gelijk een nieuwe had gekocht om daarna de oude weer te vinden... Myrthe en Carlijn kunnen dus ook een hoofdlamp op. Sophie slaapt door alle herrie van het natuurgeweld buiten heen. Ongelofelijk.Ik steek een paar kaarsen aan en grijp mijn kans. Ik heb nog een enorme mand wasgoed staan, wat nog opgevouwen moet worden, allemaal kleine onderbroeken van de dames en zeker 30 paar roze, gele, groene en witte sokken in 3 verschillende maten. Dit haalt ook de aandacht weg van het onweer , dat nu echt boven ons hangt en continu enorme klappen produceert.
Na ruim een half uur is het onweer weggetrokken en durven Myrthe en Carlijn weer rond te lopen. Tot die tijd zijn ze niet bij de ramen geweest en hebben keurig hun deel van de was opgevouwen. Ideaal. Om 10 uur gaan ze weer naar bed, ik ruim nog even de vaatwasser in, niet dat deze aan kan, en ga voor mijn doen erg vroeg naar bed. Ik kan alleen niet douchen, dat is minder...