Deze week is zó voorbij gevlogen, dat ik niet eens de tijd had om 'even' over het afgelopen weekend te schrijven. We mochten op vrijdagmiddag (de 29ste) met z'n allen naar het bungalowpark De Huttenheugte in Dalen, Drenthe komen om het zeer heugelijke feit te vieren dat mijn schoonouders 40 jaar getrouwd zijn. Sander moest overdag nog naar Leuven en is daar rond het middaguur weggereden, maar zoals gebruikelijk op vrijdag stond heel NL vast. En dat geldt niet alleen voor Zuid Nederland, als we met z'n allen in de auto zitten en de snelweg opdraaien, zegt de Tomtom gelijk dat er over 5 minuten op onze route een file aankomt. Daar hebben we echt geen zin in en rijden door. We zien ook inderdaad de auto's stilstaan als we over het klaverblad A1-A50 rijden.
Onze route kent ook enig oponthoud, maar geen kilometerslange files. We rijden na de A1 over N-wegen en tuffen heerlijk door het Overijsselse en Drentse landschap. Mooi hier en wat een ruimte! Bij het park kunnen we gelijk doorrijden, we weten het nummer van de cottage al, goed geregeld. We zijn net niet de laatsten die aankomen, maar wij wonen deze keer wel het dichtstbij, de rest van de familie moest allemaal minstens 180 km rijden.
Na een heerlijke borrel/biertje/sapje gaan we een hapje eten bij Harvey's Family Grill, bij de andere restaurants in de Market Dome ging de keuken om 8 uur dicht. Maar Harvey's serveert lekker eten en heeft vooral erg leuke namen bedacht voor hun gerechten. Wat dacht je van de Spear of Fear... Op het kindermenu stond een gerecht, dat heet de 3 P's en dat namen onze veelvraten: Patat, Pizza, Pannekoek. Ook het kindertoetje viel erg in de smaak bij de dames!
Op ZATERDAGochtend hangen er verse broodjes aan de deur en haal ik bij de winkel even wat ontbijtspullen en senseo-pads. Sander heeft inmiddels de sauna opgestookt en we doen een rondje. Lekker schoonzweten. Om 10 uur verzamelen we om naar Dierenpark Emmen te gaan. We toetsen het adres in de Tomtom en in een half uurtje zouden we er moeten zijn. Echter, de Tomtom leidt ons naar de hoofdingang, gelegen aan het winkelgebied middenin het centrum van Emmen. En daar kan je echt niet parkeren. Ondertussen waren we de rest al kwijt geraakt, maar na wat mobiel heen en weer gebel vinden we elkaar weer en parkeren de auto's.
De jongste telg van de familie moest even gevoed worden, vandaar dat hij ontbreekt in deze foto.
Dierenpark Emmen is een prachtige dierentuin. Bijna het eerste wat je ziet, is het enorme olifantenverblijf en de groep die er woont is heel groot. Er liepen diverse kleine olifantjes rond en die waren lekker met elkaar aan het spelen. Via de flamingo's, het otterverblijf en de Siberische tijgers komen we in het slangenhuis. Echter, daarnaast is het bavianeneiland en die werden net gevoerd! Wat een rare beesten met hun rode achterkanten. Eén aap kon het allemaal niets schelen en liet zich uitgebreid vlooien...
En dan is er koffie en voor de kinderen een ijsje!
Vanaf het terras hadden de kinderen al gezien dat er een stukje verderop een hele coole speeltuin lag. Gelukkig zijn ze allemaal bijzonder welopgevoed (hahahaha) en wachten tot wij onze koffie/thee op hebben om vervolgens voor een kwartier te verdwijnen in een groot klimding. Voor ons is het wachten ook niet onplezierig, het uitzicht is nl. prachtig: de Afrika savanne. Hier lopen giraffen, neushoorns, zebra's, zwijnen, struisvogels enz. enz. door elkaar op een mooie groene vlakte.
Rondom de savanne zijn nog meer dierenverblijven, we zien ringstaartmaki's, maraboe's, stekelvarkens, een panter en stokstaartjes. Zo lopen we aan de noordkant van de savanne en zien daar 2 struisvogels helemaal voor Pampus liggen. Het is een warme dag vandaag, dat wel, maar eigenlijk heb ik nog nooit struisvogels zo zien liggen. Er zou toch niet iets met ze aan de hand zijn? Maar nee, af en toe bewegen ze hun kop, ze liggen gewoon lekker...
Zo'n hele dag in de buitenlucht en al dat gewandel maakt de mens hongerig en aan eetgelegenheden zijn hier geen gebrek. Aan de Afrika savanne is een paviljoen gebouwd met een terras met uitzicht op de dieren, geweldig!!! Het is net alsof je op safari bent. Toen we nog in Amerika woonden, keek ik regelmatig met de kinderen naar een programma op RTLgemist Van Amstelveen naar Afrika genaamd. Dit gaat over Amstelveens gezin dat NL heeft verlaten en nu een prachtige lodge runt in Afrika. Vaak zeiden zij, daar willen wij naar toe op vakantie! Nou, dit safari paviljoen in Dierenpark Emmen komt in de buurt...
Met de buiken vol hebben we weer voldoende energie om de rest van het park te verkennen. En gelijk na het restaurant lopen we tegen het berenverblijf aan. BEREN!!! En ze zijn groot!!! En ééntje was aan het zwemmen!!! Fantastisch!!!
Tegenover de beren wonen de prairiehondjes, wat een grappige beestjes zijn dit toch. Alweer meer dan een jaar geleden reden we door prairiedog country en hebben we ook een praatje over prairie dogs bijgewoond van een echte National Park Ranger. En zijn info is blijven hangen, als ik vraag aan de dames, hoe 'praten' de prairie hondjes met elkaar, klinkt het in koor: "Yep, yep, yep!"
Na de beren en prairie hondjes komen we langs andere Amerikaanse grootheden, Californische zeeleeuwen, bizons en mooooooooooooooses. Very cool. Natuurlijk is er ook een kinderboerderij, onze kids zijn er niet weg te slaan. Maar we moeten ook aan onze parkeermeter denken, we konden maximaal €4 erin gooien voor 4 uur parkeren. De dames willen ook nog heel graag naar het vlinderhuis. Brrrr, niet mijn favoriete huis, maar OK. En er zijn een hoop vlinders, da's logisch en groot dat sommigen zijn. En ze landen ook nog eens overal, zoals bij Arne op zijn broekspijp of op baseball-petjes...
Na de vlinders gaan we terug naar de auto, in ons huisje staat Arne's biertap met heerlijke Hertog Jan, perfect op temperatuur. Omdat de keuken ook nog een soort bar heeft, bombardeert Carlijn zichzelf gelijk tot 'bartender' en preduceert prachtige biertjes. Ook Myrthe wil dat wel proberen, ze staan te dringen bij de tafel om ons van een nieuw biertje te voorzien, hup, doordrinken!!!
Maar het feest is nog niet afgelopen... We gaan zwemmen. Aqua Mundo is een enorm zwembad, met lange glijbanen, stroomversnellingen, golfslagbad en een wildwaterbaan. Wij dachten, dat ziet er leuk uit. Myrthe en Carlijn vinden het helemaal geweldig en Sophie..., die vliegt als een torpedo door het water. Ondanks haar bandjes gaat ze regelmatig kopje onder, maar dat deert haar niets. Als ze hoestend en proestend aan het eind eruit stapt, zegt ze gelijk, "nog een keer!" Maar deze keer gaat Sander voor en ik erachteraan...
Van zwemmen krijg je honger, we gaan een ander restaurant op het park uitproberen: Pizza & Pasta. We krijgen een lange tafel toegewezen, achterin het restaurant, lekker rustig, tenminste totdat wij kwamen met 7 kinderen ;-)!
Ons jongste neefje was heerlijk wakker en Carlijn was heel trots dat hij lekker bij haar op schoot zat.
Na de pizza's, pasta en ciabatta met kruidenboter (voor Sophie) zit iedereen vol, er kan geen toetje meer in. Tenminste, dat denken we, maar als de serveerster aanbiedt om de kinderijsjes in kuipjes te doen voor op de terugweg, vinden de kinderen ineens toch nog een plekje. Bedtijd.
ZONDAG
Ondanks de 3 slaapkamers in ons huisje gebruiken we er maar 2. Sophie wilde liever niet alleen slapen, terwijl Myrthe en Carlijn in de kamer naast haar aan het party-en waren. Prima hoor, we slepen gewoon een matras naar hun grote kamer. Na 3 weken Landal en één weekend Center Parcs is wel duidelijk dat deze huisjes een stuk ruimer zijn en het feit dat er een sauna inzit, is helemaal heerlijk. Sander doet zelfs 2 rondes, ik houd het niet zo lang uit vanochtend. Het huisje in Landal lag mooi vrij in de bossen, maar dit huisje heeft ook nog eens uitzicht op het meer én ligt niet zo ver van het centrum. De winkel hier is 'impressive' en het zwembad is groter en heeft meer fun-dingen.
Maar wat is het plan voor vandaag? Na wat overleg besluiten we naar Museumdorp Orvelte te gaan op een half uurtje rijden van De Huttenheugte. Orvelte is een van de mooiste dorpen in Drenthe en van Nederland (volgens lezers van de ANWB Kampioen staat Orvelte in de top vijf). De monumentale boerderijen, de goed onderhouden woningen, de statige bomen, mooie tuinen en straten, met kinderkopjes en oude klinkers, geven het dorp een unieke sfeer. Bij heel veel boerderijen kan je binnenkijken en zijn demonstraties te volgen.
Zo kijken we binnen bij een kaasmakerij. Helaas is de makerij vandaag niet in bedrijf en krijgen we een film te zien. Carlijn kijkt haar ogen uit, zij is gek op kaas, maar ziet dit voor het eerst. We krijgen stukjes Orvelter Biologische Boerenkazen te proeven, jammie en kunnen niet zomaar weglopen, er moet kaas gekocht worden. We lopen rond in een dorp, waar het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan. Prachtig gerestaureerde boerderijen, hobbelige weggetjes, schitterend weer, weinig auto's en een nostalgisch snoepwinkeltje...
Verderop in het dorp zit een glasblazerij. Als we aan komen lopen, is de demonstratie net begonnen, maar we schuiven achteraan gewoon erbij. Myrthe en Carlijn mogen voorin zitten.
De glasblazer is Engels en spreekt Nederlands met een zwaar accent. Sophie zit bij mij op schoot en fluistert in mijn oor: "Die meneer praat grappig!" En dat terwijl zij met precies hetzelfde accent praat, haar 'r' rolt nog steeds Engels over de tong, net als haar 'w'en 'l'. Uiteindelijk maakt de glasblazer een prachtige schaal en vertelt hij ons dat we zijn produkten kunnen bekijken/kopen in de winkel hiernaast.
We hebben zo ontzettende mazzel met het weer, de zon schijnt uitbundig, de dames kunnen voor het eerst sinds tijden weer een luchtig zomerjurkje aan. Aan het eind van het rondje komen we weer terug bij de 3 gebouwen waar we de wandeling zijn begonnen, de Smederij, de Klompenmakerij en de Houtzagerij. De rondleiding gaat net beginnen en we mogen mee met de smid. We zijn alleen niet de enigen, er is o.a. ook een mevrouw mee, die het nodig vind om op elke zin van de smid te reageren met "o ja?, natuurlijk, echt waar?" Het houdt niet op, ze is zo dominant aanwezig en ze overgeinteresseerd, tenenkrommend.
Hoewel de demonstraties nog doorgaan, houden wij het voor gezien. De smid heeft een spijker gemaakt en verteld over het leven van de smid aan het begin van de 20ste eeuw. Allemaal zeer interessant, maar inmiddels zijn we ook zeer hongerig. Op een kwartiertje rijden ligt het monumentale brinkdorp Oud Aalden. Rondom de fraaie brink, met zijn oude eiken, liggen her en der zeldzame Oud-Saksische boerderijen. En in één van die boerderijen is 't Hoes van Hol-An gevestigd, een koffie-en pannenkoekenrestaurant.
Het Hoes heeft een hele mooie tuin, waar je ook kan zitten, maar er is veel last van wespen, dus daar gaan we maar niet zitten. Opnieuw krijgen we een mooie lange tafel, waar iedereen aan past. De pannenkoeken zijn enorm, smaken uitstekend en worden allemaal tegelijk geserveerd. Heel knap, aangezien we 14 pannenkoeken besteld hebben. Ik heb een heel aparte met kippe-ragout en hij smaakt verrukkelijk.
Terug in het park worden alle kleinkinderen bij elkaar getrommeld voor een foto-sessie. Alle camera's worden tevoorschijn gehaald, dit is de eerste keer dat ze allemaal bij elkaar zitten. Dit is historisch!!!
Helaas is dit bijna het eind van het feestweekend, op maandagochtend begint school en dus gaan we vanavond al weg, maar niet voordat we nog even op het strandje hebben gespeeld en in het zwembad zijn geweest.
Rond half 9 rijden we weg en om 10 uur of zoiets zijn we weer thuis, zelfs op zondagavond in 'the middle of nowhere' (lees: Staphorst) staan er files in NL. Maar dit was een heerlijk weekend (BEDANKT!!!), erg gezellig en zeer voor herhaling vatbaar en daar wordt hard aan gewerkt...
