Vrijdagochtend bracht het nieuws niet zulk leuk nieuws... Dit stond in de Volkskrant:
"Chipfabrikant NXP Semiconductors schrapt wereldwijd 4.500 banen, wat neerkomt op ongeveer 15 procent van het totale personeelsbestand. Van de 6.500 werknemers in Nederland verliezen 1.300 mensen hun baan. Dat heeft de voormalige dochter van Philips vrijdag bekendgemaakt. De reorganisatie neemt twee jaar in beslag. Volgend jaar verdwijnen de eerste arbeidsplaatsen in Nijmegen en Eindhoven. In 2010 sluit de oudste van de vier NXP-fabrieken in Nijmegen.
De reorganisatie komt niet onverwacht. NXP had eind augustus – na tegenvallende kwartaalcijfers – reeds aangekondigd fors te zullen snijden in het personeelsbestand.
In 2007 schrapte NXP al 400 arbeidsplaatsen in Nijmegen en Eindhoven. Het is voor het eerst dat er, naast ondersteunende functies en arbeidsplaatsen op productieafdelingen, ook banen op de afdeling onderzoek en ontwikkeling verdwijnen. NXP heeft, net als veel van zijn concurrenten, als gevolg van de economische neergang te kampen met een teruglopende vraag naar chips. Daarnaast heeft NXP last van de lage dollar, omdat het inkomsten ontvangt in dollars, maar kosten afrekent in euro’s."
Nu werkt Sander niet voor NXP, maar zij zijn wel een erg grote klant. De reden dat wij juist in upstate New York woonden, was de NXP-chips-fabriek in Fishkill, NY. Na de onheilspellende berichten in de Nederlandse media, ook in De Telegraaf, ging ik gelijk naar de website van 'the Poughkeepsie Journal'. En ook daar staan berichten waar je niet vrolijk van wordt... Op grote koppen valt te lezen: "700 Employees of NXP facing job loss; East Fishkill plant closing" De fabriek zal nog blijven draaien tot september 2009, maar daarna moet er óf een koper zijn, óf de fabriek wordt gesloten. No fun.
De chips business is een enorm cyclische business, de toppen zijn huizenhoog, maar het kan ook weer heel snel instorten. We zitten dus nu weer eens in een dipje of een down turn zoals ze het noemen. Dit hebben we al eens vaker meegemaakt, 2001 was bv. zo'n legendarisch jaar. Het begon fantastisch met, naast natuurlijk de geboorte van Carlijn, juichende jaarcijfers, maar daarna ging het snel bergafwaarts en toen ook nog eens de ramp van September 11 gebeurde, stortte alles in. Gelukkig veerde de chipsmarkt weer op, maar 'what goes up, must come down'.
Anyway, dit alles houdt het leven spannend...