maandag 22 september 2008

Een huisdier?

"Mama, heel veel kinderen in mijn klas hebben een huisdier". Deze zin hoor ik vrijwel elke dag van Carlijn als we aan het fietsen zijn. En het klopt ook wel, bij elk vriendinnetje waar ik haar vorige week heb opgehaald, waren huisdieren. Van een enkel konijn tot een halve kinderboerderij (2 honden, vissen, 1 hamster, 1 konijn en 6 kippen bij één vriendinnetje...)

Nu valt het me zowiezo op dat heel veel mensen hier een hond hebben. Het zal ook wel aan de wijk liggen, of je de ruimte of tijd voor zo'n hond hebt, maar toch. Gistermiddag gingen we hier in de omgeving wandelen en we waren vergeten hoe druk dit kon zijn en hoeveel honden er konden losrennen in een klein stukje natuurgebied. Ook was het retedruk op het parkeerterrein, volgende keer gaan we met de fiets, want het ligt op slechts 5 km hiervandaan. Het was er wel mooi, vanuit het bos loop je zo de heide op. Het gebied wordt beheerd door Staatsbosbeheer en als het wat minder druk is, dus niet op zondagmiddag..., schijn je er behoorlijk veel dieren te kunnen zien. Wel kwamen we een kudde schapen tegen. Zij stonden rustig te grazen en zijn zo gewend aan mensen dat ze niet op of om keken. Schijnbaar zijn dit hele bijzondere schapen, Veluweschapen genaamd, een beschermd huisdierras dat hier al eeuwen voorkomt. Ze zijn uitstekende beheerders van de heidevelden.

Maar goed, even terug naar de huisdieren, in Nederland heeft meer dan de helft van alle huishoudens er één. Uit onderzoek blijkt dat er veel voordelen zitten aan het hebben van een huisdier, zo schijnt het goed te zijn voor zowel de lichamelijke als de geestelijke gezondheid en is het goed voor de ontwikkeling van kinderen. Gelukkig ontwikkelen onze dames zich ook prima zonder een dier in huis. En trouwens, ons volgende huis is zo oud en ligt vlakbij het bos, daar komen vast wel wat diertjes langs, een muisje of zo of een eekhoorn. Maar mijn voornaamste reden om geen hond of poes te nemen: de POEP!!!

Op weg naar school rijden we over een lange weg met gescheiden weghelften en daartussen ligt een groenstrook, welke met bordjes is aangeduid als uitlaatstrook. En dit vind ik toch wel één van de meest gore uitvinding ooit. Afgelopen vrijdag waren ambtenaren van de gemeente bezig met onderhoud aan deze HUP. Zij waren vast heel blij dat dat die ochtend op het programma stond. 'Een HUP is een uitlaatplaats waar uw hond zijn behoefte kan/mag doen waarbij geen opruimplicht bestaat', zo staat er te lezen op de website van de gemeente Apeldoorn. Je kan er zelfs kosteloos één aanvragen. Maar je kunt je voorstellen hoe het rook toen één van de mannen met een grasmaaimachine over de groenstrook ging...