Welgeteld vier dagen zijn we in Nederland gebleven en toen hadden we er al weer genoeg van... op naar Frankrijk! Als het ook maar enigszins mogelijk is, gaan we ‘even’ langs bij mijn schoonouders, die daar een prachtig verbouwde boerderij hebben. De jaren dat wij in Amerika zaten ging dat niet natuurlijk, maar voor de rest denk ik dat we toch wel op één keer per jaar gemiddeld zitten.
Zo waren we er bv. tijdens de millenniumwisseling, een paar dagen nadat een gigantische storm over Frankrijk en heel Europa was geraasd. Duizenden en duizenden bomen waren omgewaaid, maar ook elektriciteitsmasten... Ruim 2 miljoen huishoudens zaten zonder stroom en wij ook. Zelfs nog tijdens het diner op oudejaarsavond, maar wat was het romantisch en gezellig in huis met al die kaarsen. Zo gezellig dat toen ineens alle lampen aangingen, we even gejuicht hebben, want ook de warmwaterboiler werkt op elektra, maar daarna alles weer uitgezet hebben. Myrthe was bijna 2 jaar toen en nog het enige kind in huis en genoot natuurlijk erg van alle aandacht. Het huis was toen al behoorlijk leefbaar, maar hele delen waren nog niet aangepakt. Verder was er ook nog geen internet, dat kan je je nu bijna niet meer voorstellen.
Inmiddels is het hele huis klaar en een waar eldorado voor zowel ouders als kinderen, er is zoveel ruimte, spelletjes, stripboeken, stille plekjes, natuur, maar ook ons zwembad uit Amerika!!!!
Ik had dat zwembad bij Toys'R'Us in Amerika gekocht aan het eind van onze eerste zomer aldaar, maar helaas was onze tuin toch iets schuiner dan ik dacht. Het bad heeft dus één keer Amerikaans water gezien en daarna is hij meeverhuisd naar Frankrijk. Daar is het land nog schuiner dan in Amerika, maar er is een prachtig betonnen vloertje gestort, een Franse pomp aangeschaft en nu staat hij daar prachtig.
Ook dit jaar viel ons bezoek samen met het jaarlijkse eetfeest (het ‘repas’) van het dorp en we mochten ook komen. Het eten wordt grotendeels verzorgd door 2 buurvrouwen, Christine en Isabelle, de tafels en stoelen worden geleend bij het gemeentehuis, een andere buurvrouw had nog een grote lange partytent staan. Ineens staan er 2 koelkasten op het pleintje, de stroom komt rechtstreeks uit het kastje van de EDF, heerlijk frans... Rond het middaguur worden we verwacht en er wordt gestart met een een borrel en lekkere hapjes.
Ondertussen vermaken de dames zich uitstekend met de meegebrachte skelter en tractor. Er is ook een Frans meisje van Carlijns leeftijd, maar door de taalbarrière vindt zij weinig aansluiting. Hopelijk spreekt Myrthe volgend jaar ook een woordje frans zodat dat dan beter gaat en misschien zij wat engels, maar dat is waarschijnlijk ijdele hoop.
Het eten was eenvoudig, maar erg lekker. Vooral het dessert kon onze dames bekoren, heerlijke merengues…., mmmmm, bordje kaas uit de streek, ile flottante. Iedereen ging met een volle maag naar huis. Daar konden we even uitbuiken, want een half uurtje later werden we verwacht voor het Concours International de Petanque :). Het is eerst altijd even een gedoe om teams te maken en ondanks dat Sander van te voren zeer pertinent had gezegd dat hij NIET mee zou doen, staan we uiteindelijk allemaal te ballen. Alleen Sophie en (o)ma doen niet mee, maar die hebben het samen ook heel gezellig.
Uiteindelijk zit ik 2 keer in het winnende team, veel beter dan vorig jaar. Maar… weer in NL hebben we vlakbij ons huis een petanquebaan ontdekt, daar gaan we met z’n allen oefenen zodat we volgend jaar al die fransozen van de baan af kunnen gooien. Bovendien ga ik onze ballen een hele winter in de regen en sneeuw laten liggen, dan zien ze er ook oud en veel gebruikt uit. Iedereen neemt nl. zijn eigen verweerde ballen mee en die van ons worden slechts één keer per jaar gebruikt en zien er nog erg glimmend nieuw uit. Ook moet ik, op petanque.nl of zo, een koordje met een magneet eraan zien te bemachtigen, verschillende mannen gebruiken dat, zodat ze niet hoeven te bukken om hun ballen op te pakken…
Na deze wedstrijd gingen wij even terug naar huis om ‘s avonds nog terug te keren voor de afsluiting, het verorberen van de restanten. Er was echter goed gegeten ‘s middags, al het lekkers was op en Carlijn was net iets te beleefd… Ze stond een hele poos naast het bord, waar nog maar één merengue op lag, zal ik wel of zal ik niet, en toen kwam er een mevrouw langs en die pakte ‘m zonder aarzelen of rondvragen. FLAUW en Carlijn keek heel beteuterd! Laten we het maar houden op een mooi leermoment voor haar, als je iets wilt, moet je er gewoon voor gaan.
Sander kon helaas niet nog een hele week vrij nemen, hij is zondagavond teruggevlogen naar NL. Wij, de dames, mochten wel een volle week genieten van het zoete leven van Frankrijk. Maar we hebben niet alleen maar op onze kont gezeten, we hebben ook meegeholpen met de bouw van een een heus tuinhuis(je).
Maar de kinderen hebben vooral veel, heel veel gespeeld!
Dit plekje in Frankrijk is zó heerlijk rustig en mooi. We hebben ook ontzettend mazzel gehad met het weer. Slechts één keer regen en dat was ‘s nachts… Op vrijdagochtend kon ik Sander weer ophalen, zodat hij ook nog een dagje kon genieten. Op zaterdagochtend zijn we teruggereden naar de NL en deze reis was gelukkig zoveel beter dan de heenreis. Om kwart over 9 reden we het Franse pad af en om 8 uur reden we ons Nederlandse pad op! En toen was de zomervakantie echt afgelopen.
Als laatste nog even een mooie poseerfoto van de dames
