Na een reisdag volgt een rustdag en dus slapen we op zaterdag uit, tot half 10. Dan prikt de zon op onze tent en dat is lekker wakker worden. Het BBQ-en van gisteren is ons zeer goed bevallen, dat gaan we zeker doen vandaag en de dames willen vissen. We zitten tenslotte niet voor niets aan de Atlantische Oceaan.
Dus moet er een hengel gekocht worden, maar zowel Sander als ik zijn totaal niet bekend met de vissport. We rijden naar een outletwinkel en scoren daar een prachtige werphengel voor een redelijke prijs en bovendien een nieuwe stoel voor 40 Kr (€5,60), goedkoop hè?!. We hadden nl. 2 grote stoelen mee, maar op dag 1 had één daarvan het al begeven. Voor zo’n prijs kan je het niet laten liggen…
Daarna halen we eten voor de BBQ, heerlijke zalm en kip, aardappelpartjes uit de diepvries, saladespullen. Ja mensen, ook als je kampeert, kan je heerlijk eten. Met alles veilig in de koelbox gaan we op zoek naar de visstek waarover de campingmeneer mij verteld had. Een jongen had daar de avond ervoor in een uurtje 16 makrelen uit het water gevist. Dat willen wij ook,…. tenminste, alleen, wie gaat die vissen van het haakje afhalen?
De zoektocht naar de plek duurt even en deze is niet zo idyllisch als wij het hadden voorgesteld. We hadden gehoopt ook daar te kunnen eten, we hadden tenslotte alles in de achterbak liggen. Da’s trouwens nog een overblijfsel van het kamperen in ‘bear country’, al ons eten en kookspul ligt altijd in de auto. Maar goed, het plekje is wel mooi, maar meer als strand om te zwemmen en te ver afgelegen om alles erheen te sjouwen. Bovendien zitten, liggen, zwemmen er al wat Noren.
Kortom, we gaan terug naar de camping en stoken daar de BBQ op!
Na het eten volgt poging 2 om een visplek te vinden. Sander gaat even alleen op pad en is binnen 10 minuten alweer terug. Écht vlakbij de camping is een prachtige stek! Je moet alleen wel een heel spannend paadje naar beneden, maar dat vertelt hij pas als we er bijna zijn…
Eerst doet Sander het een paar keer voor, maar daarna nemen de dames het over. Ik houd ondertussen mijn hart vast, want we zitten op een smal randje met vlak onder ons het koude, diepe water direct uit de oceaan. Maar de kinderen hebben lol, eindelijk vissen!
Maar na een tijdje gaat vissen best wel vervelen en als Sander ook nog eens de 2 blinkers in het water heeft geworpen (Carlijn merkt op: “Dat is nou écht weggegooid geld!”) en we door onze voorraad heen zijn, dan is het tijd om te stoppen. Carlijn en Sophie hadden al snel meer oog voor wat er in het water zat, kwallen en zo en schelpjes.
We klimmen weer terug naar de auto, rijden naar de derde grote supermarkt in dit stadje met iets meer dan 23000 inwoners, maar helaas, daar hebben ze geen blinkers. Wel een enorme wand schepsnoep, dé hit bij onze dames deze vakantie en een belangrijke reden waarom ze Noorwegen zo geweldig vinden.
We gaan niet overstag, één keer per dag scheppen is meer dan genoeg. Bovendien weerstand wij ook deze superaanbieding…
Inmiddels begrijpen we waarom alle reisgidsen op bijna elke bladzijde melden dat alles zo duur is. Ik vind wel de nieuwste paperback van Michael Connelly, precies nu ik door mijn boeken heen ben. We gaan terug naar de tent voor weer een heerlijk lange lichte avond, de zon gaat pas om half 11 onder hier en daarna is het nog lang niet donker!!!
