De was is weer gewassen, gestreken, opgevouwen en bijna opgeruimd. Alle kampeerspullen zijn weer voor een jaar opgeborgen op zolder, eindelijk tijd om wat over onze vakantie te vertellen.
Sander had 2 weken vrij en die weken hebben we optimaal benut. Op zaterdag de 18de zijn we naar Hirtshals in het uiterst noordelijke puntje van Denemarken gereden (891 km met veel oponthoud) om daar de volgende ochtend om 06:15 uur op de boot naar Kristiansand, Noorwegen te stappen.
Door de lange reis op zaterdag én het zeer vroege tijdstip van de boottocht op zondagochtend (06:15 tot 09:30 uur) waren we behoorlijk gaar bij aankomst in Noorwegen. Gelukkig is het gelijk mooi daar, je rijdt zo het Setesdal in. Voor ons doen rijden we maar een heel klein stukje, 165 km, en pitchen de tent in Flateland. Het opzetten van de tent verleer je niet, hij staat zo en nog belangrijker, alles doet ‘t nog en is nog heel. Hij zit tenslotte al sinds augustus 2007 in een krat op zolder. Myrthe en Carlijn slapen weer in hun Jeep-tent, gekocht in 2006 voor onze ‘East Coast roadtrip’ en zetten deze zelf op.
Wij drinken een biertje uit onze supercooler, de dames ontdekken de omgeving, riviertje, speeltuin en lijken de lange reisdag alweer te zijn vergeten. Na het avondeten halen ze warm water voor de afwas…
en deze situatie en foto doet ons gelijk denken aan deze, opnieuw 3 jaar geleden in de Rockies.
Maandagochtend worden we helaas wakker met regen, maar dat deert ons niets, we pakken alles in en rijden om 10 uur weg. De reis leidt ons vandaag verder het Setesdal in dat met de kilometer ruiger wordt, schitterend. Na Hovden rijden we over een hoogvlakte met zeker 3 meter hoge palen aan weerszijde van de weg, huh? Later lezen we dat in dit skigebied meters sneeuw valt elke winter. De volgende foto geeft de sfeer van het landschap wel redelijk goed weer.
Met regen is picknicken niet echt leuk, dus zoeken we in Odda een eetplek en belanden bij een grill’restaurant’. Ach ja, we zitten droog en hebben warm eten, de dames hotdogs en wij kebab. Deze plek is tevens onze eerste kennismaking met een fjord dit jaar, het ligt aan het Sorfjord. En hier in de buurt ligt ook onze volgende camping, in Lofthus: “Lofthus ligt in hartje Hardanger en is bekend om haar fantastisch mooie natuur en de duizenden fruitbomen. Idyllisch geplaatst tussen fjord, bergen, gletsjer en watervallen werd Lofthus een geliefde plek voor Edvard Grieg. Hij woonde hier af en toe en vond hier inspiratie voor o.a. "Våren". Ullensvang (Gemeente), met ca. 650.000 fruitbomen, is de grootste "fruitgemeente" van Noorwegen. 80% van alle kersen komt hier vandaan.”
Bij binnenkomst lijkt de camping vooral een hutjemutje plek, waar iedereen op doorreis is, maar als je een stukje bij de receptie weggaat, over een weggetje waar geen caravans of campers mogen komen, dan heb je dit als uitzicht! De tent staat om half 3, de zon is inmiddels doorgebroken, heerlijk.
Tot nu toe zit er een ‘mooi’ ritme in het weer, dag mooi, dag regen, dus dinsdag geeft ons… regen. Da’s minder, maar goed, een dagje relaxen is ook lekker. We slapen uit tot half 10, lezen een boek (de één op de traditionele manier, de ander is iets moderner), rijden naar een dorpje voor boodschappen, worden ingemaakt met Yahtzee door onze dochters… Carlijn gooit 2 keer Yahtzee! En we stippelen een route uit voor morgen, want weer of geen weer, we gaan weer op pad.
Op woensdag blijkt dat de rustdag ons goed heeft gedaan, het inpakken gaat als een speer, om half 10 rijden we weg. Het is droog, maar de wolken hangen laag, waardoor de fjorden er heel mysterieus bij liggen. Ook heel mooi!
Het wordt vandaag een ferry- en tunneldag, de eerste pakken we bij Brimsnes. Over een paar jaar zal hier een brug zijn, de grootse werkzaamheden hiervoor zijn al begonnen, maar voor nu is het ons eerste pontje van de vakantie.
De route van vandaag is prachtig en levert genoeg mooie plekjes en ooooh’s en aaaah’s op om nog veel vakanties mee te vullen. De weg kent enorm veel tunnels en voor je er erg in hebt suis je een rotswand uit en staat oog in oog met een cruiseschip… Dit was in Flam, gelegen aan het uiterste puntje van het Aurlandsfjord. Maar spectaculairder was de tocht door de langste autotunnel ter wereld: de Lærdalstunnel, 24,5 km lang.
Op een paar plekken in de tunnel hebben ze hoge kamers gemaakt, waar ze spelen met licht om bestuurders wakker te houden. Heel funky!
Het weer is nog steeds niet echt best, dus we rijden door. In Olden, waar we in 2004 waren, halen we boodschappen, we tanken in Stryn en duiken daarna de wildernis in. Maar eerst even het enorme cruiseschip bewonderen…
We gaan naar Geiranger, een schitterend plaatsje aan het gelijknamige fjord en in 2005 geplaatst op de UNESCO werelderfgoedlijst. In de Trotter-reisgids staat dat er 2 camping zijn in Geiranger en dat één daarvan veel beter is, dus die nemen we. Er is plek, ondanks dat het al na 6-en is als we aankomen. Weer iets nieuws, we zetten de tent op in de regen, niet leuk, maar wel prima te doen, vooral ook omdat we een supertent hebben! De kinderen maakt het niet uit dat het regent, zij verkennen de camping en hebben een droge plek gevonden onder overhang, waar 2 tafels staan. Daar gaan we eten!
Omdat gebleken is dat onze Amerikaanse tent niet geschikt is voor Noord-Europees nat weer, lees: hij lekt, slapen we met z’n allen in één tent. Vooral Sophie vindt dat geweldig, lekker bij papa en mama in de grote slaaptent…
Donderdagochtend kunnen we pas echt zien in wat voor een prachtig landschap we terecht zijn gekomen. De camping is aan 3 zijden omringd door steile wanden, waar overal watervallen naar beneden kletteren.
Om in het stadje zelf te komen, kan je gewoon langs de weg naar beneden lopen, maar wij willen onze bergschoenen gebruiken. alleen, door alle regen is het paadje veranderd in een extra waterval met spekgladde rotsen…
Aan het eind van het pad lopen we zo het terrein op van het Fjordcentrum, hier is een expositiecentrum waar interessante kijk wordt gegeven op de geschiedenis, de kleurrijke bevolking en de prachtige natuur van de regio rond de Geirangerfjord. Er zijn huisjes nagebouwd, je kan zien hoe ze vroeger de meters sneeuw weghaalden om bereikbaar te blijven voor de buitenwereld. Heel leuk, maar wat klein. Het uitzicht echter is magnifiek.
In Geiranger is het een toeristenkermis, dat kan ook anders met al die cruiseschippassagiers. Maar goed, wij zijn ook toeristen en ik scoor een mooie mok én een schitterende ‘Dale of Norway’-trui!!! Dat komt later goed uit, want het koelt erg af ‘s avonds.
Terug op de camping spelen de dames met de vele Nederlandse kinderen, lezen wij wat en kruipen vroeg in onze warme slaapzakken, want het is kkkkkoud.
