Om half 8 is iedereen wakker en na het vaste schaaltje cornflakes mag ze onze cadeaus uitpakken. Met Kerst heeft ze een akoustische gitaar gekregen en daar heeft ze nu een standaard voor gekregen, een lesboek met CD om te beginnen en 
een stemmer. Ook hadden we slippers voor haar en een Disney fleece deken, die nu als kleed op haar slaapkamer ligt. Maar het meest blij is ze met de American Idol 'stage', zodat ze keihard mee kunnen zingen met de Hannah Montana- of High School Musical-CD's, terwijl ze met hun Barbie-poppen dansen op het podium.
Carlijn mag dan wel een jarige job zijn vandaag, er moet evengoed gezwommen worden. Deze keer gaan we allemaal mee, zo heeft Sander wat gezelschap, maar kan niets lezen, en heeft Carlijn fans op de tribune. Carlijn maakt van elke zwemles een race, ze
tikt steeds als eerste aan en kijkt vervolgens triomfantelijk omhoog naar ons. De zwemlessen zijn in het sportcomplex van Marist College. Naast het zwembad is de basketbalzaal van de Marist Red Foxes, die vanmiddag moeten spelen. Natuurlijk hebben de Foxes een 
Mascotte, zijn naam is Shooter en hij is bij elke wedstrijd aanwezig. Sophie ziet hem als eerste en durft zelfs hem een handje te geven, want hij is erg groot. Zelf moet ik nog wat Amerikaanser worden in directheid, want hoewel ik mijn camera in mijn broekzak had zitten, kreeg ik de vraag "Can I take a picture?" niet eens over mijn lippen. En terwijl Carlijn zwemt, rent Sophie.
Op de terugweg rijden we langs de Pastry Garden voor taart. Carlijn mag 'm deze keer uitkiezen en kiest voor een super chocoladetaart 'Death by Chocolat' genaamd. En het is inderdaad een ongelofelijke chocoladetaart, het is maar goed dat er geen 'Nutricional Facts' op de doos staan, dat wil je echt niet weten. Maar hij is erg lekker.
Myrthe en Carlijn. Later op de middag skypen oma W en opa G, Carlijn vertelde later dat ze al gevoeld had aan het pakje en had gegokt dat het kleren waren en jawel, er komt een prachtige jurk uit. Hij past ook nog. Het cadeau van Arne en Laura pakken we ook uit en dat is soort kaartspel, SET genaamd. Carlijn is heel blij met alles, iedereen heel hartelijk bedankt. En het eind is nog niet in zicht, er schijnen nog meer pakjes onderweg te zijn. Spannend!
Het avondeten mocht Carlijn ook bepalen en tot onze grote verbazing kiest ze taco's, die je zelf kan maken, voegt ze snel toe. Wat in haar geval dus betekent, 'n beetje gehakt en een heleboel kaas erover. Maar het leukste vindt ze nog het helpen in de keuken met al het prepareerwerk, sla en tomaatjes snijden, kaas in een schaal doen etc. Maar we eten allemaal lekker met guacamole, sour creme, salsa en fried beans voor ons erbij. Chocolade-ijs toe, een geweldig maal.Na wat spelen is het alweer bedtijd, want morgen begint school en het gewone leven weer. Maar volgens mij heeft Carlijn wel genoten van deze dag.
