zaterdag 23 februari 2008

Het is weer wit!

Toen we vanochtend wakker werden, lag er een mooie witte laag sneeuw en daar stopte het niet bij. Gedurende de hele dag heeft het gesneeuwd, 's middags zelfs 1 inch per uur. Om 5 uur hield het even op, inmiddels hadden we al 3 keer sneeuw geschoven en nadat we na het avondeten voor de vierde keer alles schoon hadden, begon het weer. De voorspelling zegt dat het tot 11 uur vanavond zeker sneeuwt en daarna geldt voor de gehele zaterdag 40% kans op sneeuwbuien. Als het dus een beetje meezit, kunnen we morgen sleeën!!! Aan het eind van de dag geeft onze lineaal aan dat er 22 cm sneeuw is gevallen.

Carlijn moet na het ontbijt gelijk aan de slag. Ze wil zelf de uitnodigingen schrijven voor haar feestje en dat moet gebeuren voordat de postbode langskomt. De afgelopen keren hebben we de kaarten zelf rondgebracht, maar met dit weer laat ik het graag aan de USPS over... Ze mag 8 kinderen uitnodigen voor het Koekenbakkersfeest dat we op zaterdag 1 maart gaan geven. Hiervoor zijn we gisteren al op pad geweest en hebben witte schorten gekocht, die de kinderen gaan versieren met verf en glitters en weet-ik-wat-meer, voordat we o.a. cupcakes gaan versieren.

Sander is vanochtend 'gewoon' naar zijn werk gegaan, maar daar was het erg rustig. Amerikanen zijn wat dat betreft erg makkelijk. Ze komen gewoon niet als het slecht weer is. Sorry. Hij heeft het zelfs een keer meegemaakt dat een nieuweling niet kwam opdagen omdat zijn tank leeg was en hij geen geld had voor nieuwe benzine. Toen ik met enige hulp van de dames net de eerste sneeuwschuifsessie erop had zitten, kwam hij alweer thuis. Precies op tijd voor koffie of warme chocomelk. Na de lunch gaan Sander en ik met Sophie naar de mall, nog iets voor Carlijn halen en wat gereedschapspul voor Sander. De mall is natuurlijk uitgestorven. Sommige winkels zijn niet eens open gegaan vandaag en hebben briefjes van de mall-manager aan de deur hangen. Ze zijn in overtreding! Op de terugweg halen we bij half time wat lekkere biertjes, want we zullen maar ingesneeuwd raken... Route 9 is redelijk begaanbaar, maar toch voelen we af en toe de sneeuwbanden doordraaien.

Thuis turbokoelen we het bier, handig zo'n outdoor koelkast.




En deze laatste foto is speciaal voor Laura