Het is 14 februari, Valentijnsdag. Voor zover ik de Telegraaf mag geloven, wordt er in Nederland ook steeds meer geld aan besteed, maar hier in Amerika wordt het echt groots gevierd. Tenminste, dat praten de winkels en reclamemakers ons aan. Gisteravond was elke tweede reclame op tv er één van een juwelier: "Every kiss begins with Kay" en dan is het altijd een vrouw die diamanten omgehangen krijgt.
Op school beginnen ze er ook vroeg mee, zelfs Sophie had een 'party' vanochtend, waar ik drinken voor mocht inbrengen. Alles wat ze geknutseld hebben, stond in het teken van de liefde. Zo hebben ze o.a. een mooie rode brievenbus gemaakt, waarin de valentijnskaarten gestopt konden worden. Bij vrijwel alle kaarten zat ook een snoepje of koekje, dus Sophie kon niet wachten tot we thuis waren. Maar eerst moesten we nog op jacht naar een cadeau voor Sander. Hij wil, hoe praktisch, nieuwe, goede ovenwanten en ik rij naar T.J. Maxx, omdat zij een zeer uitgebreide keukenafdeling hebben. Helaas vind ik niets, maar wel voor mezelf een nieuwe winterjas, zwart met dons gevuld, mooi getailleerd tot net over de knie van Calvin Klein. Jawel!!! Meer dan $200 afgeprijsd. Joehoe. Mooi cadeau voor Sander toch?! We gaan morgen nog wel even bij Adams langs, de kaas is ook op, daar is de BBQ-afdeling ook alweer opgebouwd met o.a. mooie Weber-spullen. Ook moet ik nog op zoek naar een cadeautje voor Mia, een vriendin van Carlijn, waarbij ze zaterdagmiddag een karate-feestje heeft. Kortom, morgen gaan Sophie en ik shoppen!
De middag vliegt voorbij en al snel is het tijd om naar school te wandelen om Myrthe en Carlijn op te halen. Bepakt en bezakt komen ze het gebouw uitrennen, want ook zij hebben een Valentijnsparty gehad. Helaas hadden in Myrthe's klas niet alle kinderen kaarten uitgedeeld, bij Carlijn had iedereen kaarten mee en zij had er 17!!! Maar belangrijker, ze hebben hun 2de rapport gekregen. Die blijven nog even in de tas voor thuis, er moet gespeeld worden, het is prachtig, zonnig weer en het grasveld bij school is na gisteren veranderd in een ijsvlakte. Een waar eldorado voor kinderen.Op de terugweg vertelt Myrthe dat er vanochtend bij binnenkomst in de klas een hele leuke verrassing voor haar klaarlag. Op haar tafel lag een gift card ter waarde van $10 voor Barnes&Noble van de PTA vanwege haar deelname aan de Geography Bee vorige maand. Een andere leuke verrassing was dat Guido (spreek uit op z'n Italiaans) weer terug is. Guido zat vorig jaar ook in 3rd Grade en Myrthe speelde veel met hem na school. Hij is Italiaans, maar woont in Zuid Frankrijk. Zijn vader vindt het geweldig hier in Amerika, maar zijn moeder zit liever in Frankrijk. Nu zijn ze dus weer hier, nadat ze bijna op de dag af een jaar in Frankrijk hebben gezeten en ze blijven waarschijnlijk niet eens tot het eind van het schooljaar. Beetje vreemde situatie, maar als 't voor hen werkt...
De rapporten zagen er prachtig uit, alle cijfers zijn gelijk gebleven of omhoog gegaan. Carlijn zit met lezen in het bovenste niveau voor haar Grade en is met schrijven flink verbeterd en Myrthe scoort m.u.v. 'writing' (B+) alleen maar A's. Geweldig dus. Beide juffen schrijven alleen maar lovend over onze dames: "Carlijn has a enthusiastic personality and is a delight to have in class" en "Myrthe is a conscientious and responsible student, she works hard and is a creative artist". Nadat ik de rapporten uitgebreid heb bekeken en heb uitgelegd aan Carlijn is haar eerste vraag: "So, what do we get?"
