Het enige nadeel van het niet meer geabonneerd zijn op de plaatselijke krant, The Poughkeepsie Journal, is, dat ik niet meer helemaal op de hoogte ben van alle activiteiten in de omgeving. Maar The New York Times, die nu elke ochtend op het pad ligt, is 1000x beter en heb je tenminste niet in een kwartiertje uit. Alleen, we wonen niet in Manhattan, en de berichtgeving voor wat betreft festivals en dergelijke is toch wel vooral op New York City en de daaromheen liggende counties gericht. Nu moet ik zeggen dat de organisatie van de Pow Wow het ook wel wat beter had mogen adverteren, er stond alleen maar een bord bij de ingang van het park, maar als je bv. een 'sign' langs Route_9 zou zetten, dan zien dagelijks duizenden automobilisten het.
Bowdoin Park is een prachtig park aan de Hudson River, 301 acres groot (=240 voetbalvelden), waar in de zomer veel concerten worden georganiseerd en bv. ook de 'Town of Poughkeepsie-days' met elke nacht ter afsluiting een knallende vuurwerkshow. En dit Memorial Day Weekend is er dus een Pow Wow. Het getrommel komt ons al tegemoet als we de heuvel richting de sportvelden aflopen. Twee 'native americans', 
want 'indians' mag je niet zeggen, dansen en in een grote cirkel staan marktkramen, waar vooral sieraden, 'dreamcatchers' en erg kitscherige schilderijen verkocht worden. Zodra de 'friendship dance' wordt aangekondigd en mensen worden uitgenodigd om mee te dansen in de grote cirkel maken we dat we wegkomen...
Tijd om te spelen! Via het heerlijke groene vijfertje vol 'bull_frogs' lopen we naar de speeltuin. Daar komt Myrthe haar vriendin Claire tegen en zien we dat de schildpadden weer water spuiten. Huh? Dit zijn 3 grote stenen schildpadden, ongeveer een meter hoog, waar van 's ochtends vroeg tot 6 uur 's avonds water uit omhoog spuit. Volgende keer dus een badpak aan onder de kleren. Gelukkig zijn de dames nu tevreden met de 'monkey bars', de glijbaan en de diverse klimrekken.Na 2 uur spelen heeft iedereen het warm en gaan we naar huis voor vocht. Het grappige is dat je overal Amerikanen ziet lopen met grote bekers van Starbucks, McDonalds en Dunkin' Donuts, wij denken aan al het lekkers in onze koelkast en denken er niet eens aan om langs een 'drive thru' te gaan. Thuis wordt Indiana Jones and the Temple_of_Doom in de DVD speler gestopt en drinken wij een biertje op het deck. Life is good, vooral in mei, als het kwik rond de 25°c blijft zitten en het nog niet zo vochtig is.
