Sander is weer mijn wekker vanochtend, om kwart voor 7 belt hij om te melden, hoe het gegaan is bij het Amerikaanse consulaat in Amsterdam. Hij heeft mijn advies gevolgd en zijn auto geparkeerd in de parkeergarage tegenover het Concertgebouw en gelukkig ging het binnenin het consulaat ook goed. Al het papierwerk was in orde, de persoon achter de balie was aardiger dan de vorige keer en hopelijk heeft hij zijn paspoort, dat je daar moet achterlaten, op donderdag terug.
Mijn nacht was toch al gebroken, om 3 uur had ik de wekker gezet om een makelaar te bellen om een afspraak te maken voor een bezichtiging van een huis. Was het kantoor in gesprek, alweer. Kwam ik er later achter dat ik een nulletje teveel ingetoetst had... Maar uiteindelijk is de afspraak gemaakt, hopelijk is het wat.
Om 7 uur haal ik Myrthe eruit, ze heeft voor de laatste keer 'chorus' vanochtend, wat inhoudt: feestje! Ze gaat weer alleen op de fiets en belt me als ze is aangekomen. Iets later dan de vorige keer, maar wat blijkt? Ze stond in het kantoortje van school, klaar om te bellen, toen één van de dames aldaar vroeg, wat ze op haar hoofd had. Was ze vergeten haar fietshelm af te doen!!! En dus moest ze terug naar haar fiets om daar haar helm op te hangen.
Carlijn heeft ook een leuke dag, ze heeft een 'field trip' naar het
Cary Institute for Ecosystem Studies in Millbrook NY. Bij dit instituut hebben ze programma's voor kinderen in de leeftijd van 5 tot 15 en leren ze over de diversiteit van plantenwereld, de specifieke benamingen en omschrijving van een plant en over de levenscyclus van een plant. Gistermiddag kreeg ik een brief van juf met daarop de planning voor vandaag en de vereisten voor de snacks en lunch. Geen glas, geen broodtrommels, maar 'paper or plastic bags' met de namen erop. OK, doen we!
Na mijn gebroken nacht heb ik totaal geen puf om te sporten vanochtend, ik breng Sophie naar school en rij lekker terug naar huis. Tenminste, eerst nog even bij de Dollar-store langs voor wat dingetjes in de Movie-basket voor Myrthe's klas. Eind mei is er een
fundraiser op school, elke klas doneert een mand in een bep. thema. Carlijn's thema is 'gift cards', dat is makkelijk, maar het filmthema is lastiger, wand 24 dozen popcorn is ook niet de bedoeling. Ik vind een leuke schaal, straks nog even kijken in onze DVD-collectie, wat we kunnen missen. Om half 12 mag ik Sophie weer ophalen, thuis drinken we koffie voor mij en warme chocolade melk voor Sophie. Lekker toetje.
De rest van de middag vermaak ik mij met fijne huishoudelijke klusjes, 5 ladingen was moeten gedaan worden en het gras moet nodig gemaaid worden, we zijn de schande van de wijk... Maar wat geldt voor de BBQ, geldt nog meer voor onze grasmaaier, dat ding heb ik echt nog nooit aangeraakt. Het is een motormaaier, 190 cc, met een 56 cm lang 'mes', vorig jaar gekocht toen onze geleende maaier ermee ophield. Nadat ik Sander geskypt heb voor aanwijzingen krijg ik 'm zowaar in één keer aan. En het is best leuk om te doen, alleen mijn armen waren wat gevoelloos na een uur maaien. Maar het ziet er weer netjes uit.
Vandaag zijn voor de verandering weer eens voorverkiezingen gehouden voor de Democratische presidentsnominatie, deze keer in
West_Virginia . West Virginia is de witste staat in de USA, slechts 1.1% van de inwoners is niet in de USA geboren. Ook heeft het het laagste percentage van inwoners die thuis een andere taal spreken dan Engels (2.7%). De laatste dagen is de druk op Hillary Clinton enorm toegenomen om opzij te stappen, maar volgens mij gaat ze door tot het eind. In een speech quotte (?) ze een andere voormalige First Lady, Eleanor Roosevelt: "A woman is like a tea bag. You never know how strong she is until she's in hot water."
Mijn avond bestaat uit bloggen, wat anders?, was opvouwen en Dancing With The Stars. Vandaag is de halve finale en het is geen verrassing als Marissa eruit gaat. Ook American Idol is vanavond, maar dat kijken we morgenmiddag. Verder krijg ik bezoek van een wasbeer, die mazzel heeft; de broodkorstjes, die ik vanmiddag heb uitgestrooid, zijn niet opgemerkt door vogels of eekhoorns, dus er wordt gesmuld op het deck. Ik word een paar keer opgeschrikt door de deurbel, ding dong, maar er staat steeds niemand voor de deur. Het spookt hier!
Mijn nacht was toch al gebroken, om 3 uur had ik de wekker gezet om een makelaar te bellen om een afspraak te maken voor een bezichtiging van een huis. Was het kantoor in gesprek, alweer. Kwam ik er later achter dat ik een nulletje teveel ingetoetst had... Maar uiteindelijk is de afspraak gemaakt, hopelijk is het wat.
Om 7 uur haal ik Myrthe eruit, ze heeft voor de laatste keer 'chorus' vanochtend, wat inhoudt: feestje! Ze gaat weer alleen op de fiets en belt me als ze is aangekomen. Iets later dan de vorige keer, maar wat blijkt? Ze stond in het kantoortje van school, klaar om te bellen, toen één van de dames aldaar vroeg, wat ze op haar hoofd had. Was ze vergeten haar fietshelm af te doen!!! En dus moest ze terug naar haar fiets om daar haar helm op te hangen.
Carlijn heeft ook een leuke dag, ze heeft een 'field trip' naar het Cary Institute for Ecosystem Studies in Millbrook NY. Bij dit instituut hebben ze programma's voor kinderen in de leeftijd van 5 tot 15 en leren ze over de diversiteit van plantenwereld, de specifieke benamingen en omschrijving van een plant en over de levenscyclus van een plant. Gistermiddag kreeg ik een brief van juf met daarop de planning voor vandaag en de vereisten voor de snacks en lunch. Geen glas, geen broodtrommels, maar 'paper or plastic bags' met de namen erop. OK, doen we!
Na mijn gebroken nacht heb ik totaal geen puf om te sporten vanochtend, ik breng Sophie naar school en rij lekker terug naar huis. Tenminste, eerst nog even bij de Dollar-store langs voor wat dingetjes in de Movie-basket voor Myrthe's klas. Eind mei is er een fundraiser op school, elke klas doneert een mand in een bep. thema. Carlijn's thema is 'gift cards', dat is makkelijk, maar het filmthema is lastiger, wand 24 dozen popcorn is ook niet de bedoeling. Ik vind een leuke schaal, straks nog even kijken in onze DVD-collectie, wat we kunnen missen. Om half 12 mag ik Sophie weer ophalen, thuis drinken we koffie voor mij en warme chocolade melk voor Sophie. Lekker toetje. 
De rest van de middag vermaak ik mij met fijne huishoudelijke klusjes, 5 ladingen was moeten gedaan worden en het gras moet nodig gemaaid worden, we zijn de schande van de wijk... Maar wat geldt voor de BBQ, geldt nog meer voor onze grasmaaier, dat ding heb ik echt nog nooit aangeraakt. Het is een motormaaier, 190 cc, met een 56 cm lang 'mes', vorig jaar gekocht toen onze geleende maaier ermee ophield. Nadat ik Sander geskypt heb voor aanwijzingen krijg ik 'm zowaar in één keer aan. En het is best leuk om te doen, alleen mijn armen waren wat gevoelloos na een uur maaien. Maar het ziet er weer netjes uit. 
Vandaag zijn voor de verandering weer eens voorverkiezingen gehouden voor de Democratische presidentsnominatie, deze keer in West_Virginia . West Virginia is de witste staat in de USA, slechts 1.1% van de inwoners is niet in de USA geboren. Ook heeft het het laagste percentage van inwoners die thuis een andere taal spreken dan Engels (2.7%). De laatste dagen is de druk op Hillary Clinton enorm toegenomen om opzij te stappen, maar volgens mij gaat ze door tot het eind. In een speech quotte (?) ze een andere voormalige First Lady, Eleanor Roosevelt: "A woman is like a tea bag. You never know how strong she is until she's in hot water."
Mijn avond bestaat uit bloggen, wat anders?, was opvouwen en Dancing With The Stars. Vandaag is de halve finale en het is geen verrassing als Marissa eruit gaat. Ook American Idol is vanavond, maar dat kijken we morgenmiddag. Verder krijg ik bezoek van een wasbeer, die mazzel heeft; de broodkorstjes, die ik vanmiddag heb uitgestrooid, zijn niet opgemerkt door vogels of eekhoorns, dus er wordt gesmuld op het deck. Ik word een paar keer opgeschrikt door de deurbel, ding dong, maar er staat steeds niemand voor de deur. Het spookt hier!
