Bij gebrek aan een zwembad, de tuin loopt ietsje schuin af en we hebben weinig zin om grote grondwerkzaamheden uit te voeren hier, hebben we vorig jaar een 'water slide' gekocht. Maar die is toendertijd na gedane arbeid niet echt netjes opgeruimd, beter gezegd, hij heeft de hele winter 
onder het deck gelegen. Foei. En dus moest hij eerst even flink geboend worden, voordat hij weer gebruikt kon worden. Carlijn biedt zich gelijk aan om te helpen, maar is vooral geïnteresseerd in het schoonspuiten, ik mag op mijn knieën het boenwerk doen. En tja, wat is nou leuker dan totaal in controle zijn en lekker je grote zus nat te spuiten?!
Het éne uiteinde van de 'slide' steek je met 2 pinnen vast in de grond, het andere eind is het uitglijpunt met een opstaande rand, wat gevuld is met water, waardoor hij mooi op zijn plaats blijft. Je koppelt een tuinslang eraan vast en zo ontstaat een lange rij van kleine sproeiertjes, die de baan nat houden. De baan is niet geschikt voor volwassenen, helaas. Je neemt een goede aanloop, duikt op de baan en glijden maar!
Sophie heeft het allemaal rustig zitten bekijken en beluit dat ze ook wil glijden. Dus help ik haar in haar badpak en laat haar even voelen aan het water, maar zodra ze met haar voeten op het oranje plastic staat, wil ze niet meer. OK, dan niet. Kijken is ook leuk. Inmiddels heeft iedereen honger en de dames willen picknicken in de tuin. Of ik ook nog even hun lunch wil maken en naar beneden wil komen brengen. Gelukkig is Sander voor ons een overheerlijke turkey-wrap aan het maken, dus zo zorgen we uiteindelijk allemaal voor elkaar.'s Middags is het tijd voor een 'extreme room make-over'. Carlijn's kamer ziet er al weken uit alsof er een windhoos doorheen gegaan is. Ook mist zij opvallend veel sokken. En waar liggen die allemaal? Juist, onder haar bed. In een uurtje is haar kamer weer prachtig ruim en kunnen we de vloerbedekking weer zien, alhoewel Carlijn die liever niet ziet, hij is nl. knalblauw. Heeee, er gaat een lampje branden. Zou ze daarom al die bende op de vloer laten liggen?
Sophie helpt mij met het maken van een foccacia brood voor bij het avondeten, terwijl Myrthe en Carlijn in de tuin hyper-dash aan het spelen zijn. Zo kan ze even tot rust komen, even daarvoor is ze volledig uit haar dak gegaan omdat ze niet op haar beurt kon wachten met dat spel. Volgens mij was ze een kilometer verderop nog te horen. Ja mensen, ze ziet eruit als een engeltje, maar ze kan een keel opzetten, niet normaal.Na het avondeten nog wat spelen, lekker douchen en naar bed, want morgen moeten ze alledrie naar school. Heerlijk.
