Aan het meer ligt het Many Glacier hotel, waar we op de eerste avond in dit park zijn geweest. Het hotel komt uit het begin van de 20ste eeuw en alles is eigenlijk hetzelfde gebleven na al die tijd, de kamers hebben geen televisie, er zijn geen liften en er is ook geen air conditioning. Maar de locatie... schitterend! We hebben continu het meer aan de linkerkant, maar aan de rechterkant begint gelijk een dicht, donker bos. MOOSE!!! Vanaf het hotel kunnen luie gasten zich de enorme inspanning besparen
van om het meer te lopen en in een bootje stappen. Je zou maar moe worden... en dat ding maakt een herrie. Wij lopen lekker door, het pad kent geen stijgende of dalende stukken. Van mij had hij veel langer mogen duren. Voor we er erg in hebben, staan we bij het hotel. Wel hebben we prachtige foto's kunnen maken, geen wolkje aan de lucht en geen rook. De berg rechts, achter de bomen is Mount Gould, 2911 m., en de berg met het bootje ervoor is Grinnell Point, Vanaf het hotel hoeven we gelukkig niet over de weg, er loopt een pad langs het meer, evenwijdig aan de weg. We hadden de dag ervoor gezien dat je op de weg met de auto niet 
mag stoppen of parkeren op dit stuk, maar wisten niet waar dat voor was. En terwijl we dachten dat we weer 'veilig' waren en niet om de 10 seconden MOOSE roepen, blijkt dit stukje waarschijnlijk het beerrijkste stuk in de hele vallei te zijn. Het is nl. al zo lang geleden dat het goed geregend heeft, dat beekjes op de berg e.d. waar beren normaal gesproken uit drinken, drooggevallen zijn en ze naar beneden moeten komen naar het meer op te drinken. En dat stukje langs het meer is favoriet. Maar opnieuw geen beer van dichtbij gezien, of ze kunnen zich heel goed verstoppen...
We zijn weer terug bij de camping en het is Junior Ranger-tijd. Myrthe en Carlijn hebben allebei genoeg opdrachten gedaan in hun boek, we hebben een Ranger Program bijgewoond (en gaan vanavond weer) en ze hebben de verplichte opdracht op blz. 1 gemaakt, waarin ze de badge van de nationale parken moesten verklaren. De bizon staat voor al het wildlife dat beschermd wordt door de National Park Service (NPS), de boom staat voor alle planten, de berg staat voor alle landformaties , het meer voor al het water of natuurlijke rijkdommen en de speerpunt voor de geschiedenis van Amerika. Opnieuw worden we ontvangen door zeer aardige rangers. Ze zorgen 
echt dat kinderen zich op hun gemak voelen. Samen moeten ze de eed opzeggen, de ranger ondertekent het certificaat en dan krijgen ze een echte badge. En een poster, helemaal goed. Terug bij de tent drinken we een biertje, niet de dames natuurlijk, op de tweede badge.Vanavond komt een ranger vertellen over de Moose en dat is een mooi dier, dus daar gaan we heen. Dat betekent weer op tijd eten en afwassen etc., want 'keep your campsite clean'. We hebben eerder gezien dat ze hier heel serieus over zijn. De cooler en het tafelkleed van de nieuwe buren is in beslag genoem. Je krijgt zowiezo een boete van $50 en je mag hopen dat je je spullen terugkrijgt.
Na het eten gaan we naar het praatje, opnieuw voorzien van een grote bak koffie. Wat heel goed uitkwam, want het koelt snel af zodra de zon weg is. De ranger, die komt vertellen, is ook een leraar geweest en vertelt zeer geanimeerd. We leren dat moose zeer goede zwemmers zijn en wel een minuut onder water kunnen blijven. Dat een mannetje elk jaar zijn gewei verliest voor de winter om energie te sparen en dat deze in het voorjaar weer aangroeit. Er werd vertelt dat het groeien van zo'n gewei net zoveel energie kost als een zwangerschap bij een vrouwtje. Alles is dus zgn. eerlijk verdeeld in de moose-wereld. Verder doen 2 kinderen erg hun best in een rollenspel, waarin ze beide een mannetjes moose zijn 'in the rut'. Ze moeten elkaar bekijken, staren, rondjes draaien en uiteindelijk met de geweien tegen elkaar moeten bonken. Alles om de vrouwtjes te imponeren natuurlijk. En de vrouwtjes zoeken het mannetje uit, niet zoals bij de bizons waar het mannetje zich het hele jaar niet laat zien en dan ineens in augustus tevoorschijn komt en vrouwtjes achtervolgt en bij de kudde gaat hangen.Ondanks dat het afkoelt, willen de dames een ijsje en ach ja, waarom ook niet. Het is de laatste avond hier. De dames gaan slapen en wij ruimen alvast de kledingtassen op. Hoe minder we morgen hoeven doen, hoe eerder we op pad kunnen. Bedtijd.
