Het inpakken verloopt zeer voorspoedig. Alles is droog en vliegt de auto in en om kwart voor 8 rijden we weg, een record! We hebben alleen niet ontbeten, want we kunnen wel wat bij de winkel in St. Mary halen. Not! Ok, ze hebben wat fruit, maar wat voedzamms hebben ze niet, alleen banana-nut muffins. En die zijn heel zoet, blijkt in de auto. Sophie vindt ze heerlijk...
Het eerste stuk van de route is bekend terrein, we moeten weer terug naar Great Falls, waar we 4 dagen terug overnacht hebben. In 3 uurtjes zijn we er en gaan even uitgebreid lunchen bij Burger King. Daarna is alles weer nieuw. Opnieuw is de weg heerlijk leeg en mogen we 75 miles per uur, dat schiet lekker op. Het is voornamelijk glooiend akkerland waar we doorheen rijden met maar een paar stadjes. We hebben de Tomtom totaal niet nodig, vanaf Great Falls rijden we op de 87 en deze weg (280 miles) volgen we helemaal tot het eindpunt van vandaag, de KOA camping in Hardin. Maar eerst rijden we door Lewistown, een heel leuk stadje, zoals je verwacht dat een stad in 'The West' eruit hoort te zien
, maar wij rijden door, we moeten nog een stukje. Rondom Lewistown is het mooi groen, maar het landschap wordt bruiner. In de 'middle of nowhere' is een groot kruispunt, waar wij naar het zuiden moeten richting Billings, de grootste stad van Montana. Eerst even tanken in Roundup, waar we gratis popcorn krijgen bij een volle tank. Thanks! Wat wij zien van Billings is erg lelijk. Ook hier zit in de omgeving een KOAcamping, maar we rijden liever door... Het is natuurlijk een grote stad, meer 
dan 100.000 mensen wonen er, maar direct aan de stad ligt een olieraffinaderij en veel industrie. Wel passeren we de Yellowstone River weer eens, het is alweer een poos geleden dat we die gezien hebben. Na Billings mogen we een stukje over Interstate 90 knallen. Het begint heuvelachtig, maar vlak voor Hardin wordt het plat. En we zien de camping al liggen vanaf de snelweg...
O nee, wat is dit erg. Ten eerste ruikt het hier heel apart, een mengeling van stof, diesel en graanproduct. Wat ook logisch is, want tegenover de camping ligt een grote fabriek waar ze iets doen met graan, dag en nacht. Het is warm en eigenlijk willen we hier niet kamperen. Maar ze hebben cabins, kunnen we er daar één van huren, zodat we niet voor één nacht de tent hoeven op te zetten? Alles zit vol. Er is een grote Pow-wow (bijeenkomst)van Crow Indianen in het nabijgelegen Crow Indian Reservation en zij hebben alle hutjes geboekt. Nu begrijpen we ook al die casino's overal, we zijn weer een reservaat binnengereden en 
gelijk kan je overal gokken tot bij het tankstation. Na wat zoeken, mogen we het hutje van de eigenaar huren voor een nacht, wat een gunst. Maar de camping heeft een zwembad, we hebben eten in de cooler en we hoeven niet peentjeszwetend de tent op te zetten. Maar de rest van de avond blijven we ons afvragen, waarom mensen hierheen gaan.... Ons hutje heeft airco, een stapelbed en een gewoon bed. Myrthe mag boven slapen en Carlijn en Sophie vinden het niet erg om samen onder te slapen. Alle bedden kraken en hebben plastic hoezen over het matras, zullen we lekker slapen vannacht? Maar daar gaan we nog niet
over piekeren, er moet gezwommen worden en gespeeld in de speeltuin en ik kan weer wat kleren wassen. Sander mag de BBQ weer gebruiken en de varkenshaas, die al zo lang in de cooler zit, gaat erop. Jammie! Na het eten, afwassen, douchen en naar bed. Voor het eerst deze vakantie hebben we nl. last van muggen en lang buitenzitten nadat de kinderen naar bed zijn, zit er niet in helaas.Milesstand: 4212 miles
