De middelste baan rijdt altijd het beste, maar mijn afslag komt eraan, dus ik verplaats me naar de rechterbaan. Ik kom achter zo'n veel te grote Amerikaanse SUV te zitten, een Yukon of Suburban of zoiets. De speed limit is 45 miles (=72 km.) per uur, maar de auto voor mij gaat langzamer en langzamer. Ook gaat hij al meer naar rechts. En weer met een ruk naar links. Tjonge jonge, we gaan nu nog maar 25 (=40). Hier heb ik geen zin in, ik gooi mijn knipper aan, schuif naar links, laat mijn motor even hard werken en haal haar in. En jawel hoor, de bestuurster zit met haar telefoon te pielen. Ze praat er niet eens in, ze kijkt naar beneden en zit te SMS-en! Ze kijkt niet op of om, zelfs niet als ik voor haar langs ga, op mijn toeter druk en de afrit neem. IDIOT!!!
Ik vind het echt niet normaal, hoeveel mensen hier autorijden en telefoneren. Laatst heb ik zelfs een mevrouw aangesproken op de parkeerplaats bij Sophie's pre-school. Ze kwam met een niet malse snelheid aanracen, telefoon aan het oor en dat alles in een veel te grote sloep en was al aardig op leeftijd (75+). En dat ook nog eens op een plek waar logischerwijs veel kinderen rondlopen. "Yes, yes, I'm sorry.", was het enige wat ze kon uitbrengen. Ander voorbeeld, op weg naar de supermarkt rijd ik achter een mevrouw, die druk aan het kletsen is in haar telefoon. We rijden achter elkaar de parkeerplaats op, nog steeds aan het yeppen, wachtend bij de 'deli' idem dito. Ik zie haar weer mij de kassa's, nog steeds heeft ze dat ding aan haar oor. En dat terwijl ze een schattig jochie in haar kar heeft zitten. Ik rij naar huis, berg de boodschappen op en ga naar school om met Carlijn te lunchen. En wie zie ik daar? Jawel, dezelfde mevrouw, en wat is ze nog steeds aan het doen? Juist, aan het bellen. Gezellig, zo'n moeder die komt lunchen...
