Na een zeer voorspoedige reis van wel 864 miles, dat zijn 1390 onvervalste kilometers, zijn we veilig en wel aanbeland in het altijd mooie St. George, SC. Het is gewoon een stip op de kaart langs de Interstate 95, waar ineens 5 grote hotels staan.
We zijn vannacht, geheel volgens plan, om 3 uur weggereden. Sander doet altijd het eerste stuk, maar hij hoefde zich niet te vervelen, want iedereen was 2 uur later nog steeds wakker. Sophie vond het heel spannend om zo in het donker weg te gaan. Rond 5 uur was het stil op de achterbank, maar toen we een uurtje later even een kleine plaspauze inlastten, was iedereen weer wakker... We gooien de tank vol, $3,74 per gallon, da's duurder dan bij ons, en om half 7 gaat de eerste DVD aan...
Al deze tijd hebben we in Pennsylvania gereden en opnieuw worden wij gesterkt in onze overtuiging, dat New York en Pennsylvania de slechtste wegen van de USA hebben. Het is een grof schandaal. We rijden een iets andere route vandaag, niet via Scranton PA, maar eerst over de NY Thruway en vervolgens over de I78 via Allentown (van het Billy Joel liedje) naar Harrisburg. Vlak daarvoor mogen we de I81 op en wat is dat een prachtige weg. Helemaal geweldig, schitterende vergezichten, lekker rustig, prachtig asfalt en mooie 'rest area's'.
Om 7:22 uur steken we de Potomac over en rijden Maryland binnen, 10 minuten later zijn we ineens in West Virginia en 20 minuutjes later rijden we langs het Welcome in Virgina-bord. Virgina heeft een superluxe Welcome Center, de rest rooms zijn nagelnieuw en brandschoon. Ook zijn er veel picknickplekken en hier eten we ons ontbijt. Myrthe en Carlijn hebben gisteravond 2 broden gesmeerd met allerlei soorten broodbeleg, waaronder 8 boterhammen met pindakaas... Ook hebben we OJ in onze supercooler. Na het ontbijt neem ik het stuur over en ik heb mazzel. De weg wordt met de mile mooier. We rijden ten westen van Shenandoah en dit is natuurlijk niet voor niets een nationaal park.
Na 4 uur rijden heb ik er wel genoeg van en juist op dat moment rijden we North Carolina binnen. Alle staten hebben langs de Interstates zeer uitgebreide welkomstcentra, waar je gratis kaarten kunt krijgen en allerlei informatie mbt hotels of bezigheden aldaar. Ook hebben ze altijd schone toiletten en dat kan je niet van alle tankstations langs de route zeggen. Het is half 1, lunchtijd. Sander moet daarna wat telefoontjes plegen en ik laat de dames nog wat kleuren/puzzelen. Ook wordt uitgebreid het mierennest naast de tafel getrei.... uuh bestudeerd. Na de lunch gaat Sander weer sturen en hij heeft pech, want de weg is een stuk drukker. We zitten inmiddels op de I77 en zijn op weg naar Charlotte,_North_Carolina, weliswaar niet de hoodstad van NC, maar wel de grootste stad van deze staat met een behoorlijk indrukwekkende skyline.Na Charlotte rijden we gelijk South Carolina binnen, we made it en dat om 3 uur! Van tevoren had ik gehoopt dat we deze staat zouden halen. Omdat we hier een hotel willen zoeken, haal ik even snel een kaart en hotelgids, de dames hebben net een filmpje aangezet. Uit de gids maken we op dat zowel de I77 als de I95, waar we naartoe rijden, helemaal volstaan met hotels, een slaapplek vinden moet dus geen probleem worden. Met een wijde bocht rijden we om de Columbia,_SC heen, de hoofdstad van de staat, en vinden een mooie 'P' om de benen weer wat te strekken. We wisselen weer van bestuurder en ik mag het laatste stukje rijden tot aan het hotel. Om 17:20 uur draaien we Interstate_95 op, de snelweg van Maine naar Florida langs de gehele oostkust. 10 Minuten later zijn we in St George, waar we bij de Quality Inn een kamer regelen, voor $66,82. Goedkoop, met AAA-korting ook nog.
Ondanks dat ze buiten adverteren dat ze een pool hebben, is het zwembad helaas niet open. Wat was dat lekker geweest, een lekker verfrissende duik, want het is warm hier in het zuiden, zeker 30 graden Celsius. Dan maar een biertje en aan appel voor de dames.Ook moeten de warme kleren ui en gaan de jurken aan. We eten bij een diner/pizzeria/Grieks restaurant. Sander en ik hebben Gyros en we eten het niet op, nee we vreten het op, zo lekker!!!
In de hotelkamer nog wat yoghurt als toetje, douchen en naar bed, alleen dat lijkt een mooi plan, in de praktijk gaat dat nog wel eens anders. Sophie geniet erg van alle aandacht en dat we allemaal in 1 kamer slapen en valt uiteindelijk pas om 10 uur in slaap. Myrthe en Carlijn volgen daarna snel, Sander lag eigenlijk dus als eerste te slapen! Morgenochtend om 6 uur ontbijten en daarna hoeven we nog 'maar' 450 miles naar Holmes Beach, FL.
