skip to main |
skip to sidebar
Life is good.
De dag begint bewolkt, we doen het rustig aan. Er is helaas geen ontbijtbuffet in ons hotel, wel een reli-bijeenkomst..., dus eten we in onze kamer. Gelukkig hebben we allerlei soorten broodbeleg bij ons en staat er een koffiezetapparaat in het keukenblokje. Het is iets te fris voor het strand, dus we moeten iets anders verzinnen. Net als we besloten hebben om naar het Mote Aquarium in Sarasota te gaan, belt Anton en vraagt naar onze plannen. Zij gaan mee, dus voor het gemak rijden wij naar hun huis. Anton heeft een mini van gehuurd, een Toyota Sienna, dat is nog wat anders dan de 'babe magnets', die hij vroeger reed. Maar iedereen past erin, plus een duo kinderwagen! Snel maak ik even een zgn. Anton foto en dan gaan we op pad.
Het aquarium ligt 2 eilanden naar het zuiden en vanaf de weg kan je rechts de Golf van Mexico zien en links de Sarasota Bay, zo smal zijn de eilanden. Langs de weg staan schitterende huizen en opvallend veel staat te koop, 'k vrees alleen dat je een flink budget moet hebben voor een huisje hier. Na een half uurtje zijn we er. Ook dit aquarium is vooral ingesteld op de jeugdige bezoeker, maar wij zien hier ook 'vissen', die we nog nooit gezien hebben, zoals een soort zwemmende slak met zwierige vinnen en
een gepreserveerde Giant_Squid. Hoogtepunt voor onze dames waren echter de haaien, de zeekoeien en de dolfijnen, die net toen wij er stonden hun lunch kregen. Dit ging gepaard met veel capriolen, als je er zo dichtbij staat, kun je echt zien hoe snel en wendbaar die dieren zijn. Ook laten ze zien dat ze heel elegant kunnen springen. Inmiddels heb ik bij de gift shop mijn bekercollectie aangevuld en zoeken we de 'Deep Sea Diner' op voor de lunch. We zijn heel gezond bezig deze dagen, NOT.
Na deze late lunch hebben we alles wel gezien hier en rijden terug naar het beach huis. We willen naar het strand, ondanks dat het misschien wat fris is. Er waait hier continu een lekker windje, wat erg aangenaam is, maar als de temperatuur rond de 20 graden Celsius is, kan dat het wat koud laten aanvoelen. Echter, als we bij het strand aankomen zien we boven ons dat de ene helft van de lucht boven ons bewolkt is en de andere helft helemaal blauw. En de blauwe lucht wint, de zon komt tevoorschijn en we mogen alsnog iedereen van factor 60 voorzien.Geef kinderen wat schepjes en emmertjes en ze zijn uren zoet. Doe er nog wat opblaasdieren bij en liefst wat warm water van de Golf Van Mexico en je hebt het recept voor een zeer geslaagde namiddag. Veel te snel is het 6 uur, tijd om terug te gaan naar het huis om ons even op te frissen voordat we wat gaan eten. Alle kinderen mogen in Anton en Bettina's 'master bedroom' in het supergrote bubbelbad en dat is natuurlijk een groot feest.
We gaan vanavond eten bij Beachhouse Restaurant in Bradenton Beach. Toen ik gistermiddag in het foldertje van de VVV las dat dit restaurant in 2007 was verkozen tot 'best place to watch the sunset' en 'best waterfront restaurant' had ik gelijk zoiets van, hier wil ik heen. Op de terugweg van het aquarium ben ik even naar binnen gegaan om een tafel te reserveren, want we komen met 5 volwassenen en 7 kinderen, dus die plaats je niet zomaar... Ondanks de geweldige lokatie is dit restaurant geen sjieke bedoening, maar gewoon een gezellige 'family dinning place'. Ook de serveerster is heel relaxed, niet zo gehaast als in de ketenrestaurants, waar je vaak binnen een uur weer buiten staat.
Onze tafel is superlang, lekker ruim, alle kinderen zitten naast elkaar op een rij, onze 3 dames, de 2 dames van Anton en Bettina helemaal links en de 2 kinderen van Claudia, een meegereisde vriendin van Bettina, ertussen. Wij zitten tegenover ze met weliswaar onze rug naar de zee, maar kunnen via de spiegels achter de kinderen toch genieten van het uitzicht. Ook het eten is erg goed, de volwassenen nemen allemaal vis, alles vers van de pers. En geen enkel diner is compleet zonder een goed dessert. Eerst zei ik nog dat ik alleen koffie zou nemen, totdat ik op de menukaart de 'Chocolate Cake Wave' zie staan. Onze serveerster begrijpt dat ik 'm niet in m'n eentje opeet en brengt meer vorken en al snel heb ik zeker 5 vragende toetjes om mij heen, met smekende ogen om een hapje. Uiteindelijk heb ik, denk ik, 3 happen van mijn overigens erg lekkere taart gehad...En o ja, de zonsondergang was ook nog eens prachtig, kortom een dag om in te lijsten.