Om 7 uur rijden we bij het hotel weg, we zitten gelijk aan de Interstate 95, die we de komende 210 miles mogen volgen. Na een uurtje steken we de Savannah River over en rijden Georgia binnen. Weer een nieuwe staat om af te turfen! Georgia is Nederlands plat, maar mooi fris groen, met allerlei paarse bloemetjes in de berm. Wel heb ik het idee, dat we dwars door moerasland rijden, af en toe ruikt het erg eigenaardig in de auto.
En dan is het om half 10 eindelijk zover, we zijn in Florida! Natuurlijk leggen we dat bij het Welcome Center voor het nageslacht vast, als een stel Japanners poseren we voor het Florida-bord. Ook halen we hier documentatie en krijgen we een glaasje sinasappelsap van Florida's Natural. Bij de picknicktafels eten we een boterham en na in totaal een uurtje pauze stappen we weer in de auto, we moeten tenslotte nog ruim 260 miles rijden. Nu is het mijn beurt om te rijden en deze keer heb ik het ' geluk' om langs een grote stad te rijden, Jacksonville. De TomTom wil ons via Daytona Beach en Orlando laten rijden, maar dat lijkt ons geen slim idee en dus volgen we onze eigen route, dwars door Florida van Noordoost naar Middenwest over de I10, de 301, de 24 en I75. Het leek wel een route alleen ontdekt door 'Floridians' , er rijden totaal geen ' out of staters' .
Na een poosje wordt het heel rustig in de auto, de dames zijn in slaap gevallen en dus kunnen we lekker doortuffen. Om 10 voor 3 staan we bij ons hotel, de Rodeway Inn, voor de deur! We hebben hier een ' one bedroom suite with rolloway' gereserveerd voor 3 nachten. De kamer is lekker ruim, het slaapgedeelte wordt enigzins afgescheiden door de badkamer en keukentje in het midden. We hebben uitzicht op het zwembad en daar willen 3 stuiterende meisjes in, deze is nl. wel open! Maar eerst moet iedereen ingesmeerd worden met factor 60, want de zon is enorm scherp hier.
Na het zwemmen besluiten we richting het strand te rijden, even kijken bij Anton's beachhuis, maar daar kan je natuurlijk niet met lege handen aankomen. Dus zoeken we in de TomTom de dichtstbijzijnde Walmart om een tapvat Heineken te halen. Net als we afgerekend hebben, belt hij, dat ze er net zijn aangekomen. OK, dan komen wij ook! Opnieuw geven we de TomTom een dikke zoen, want hij leidt ons feilloos naar Holmes Beach. En wat een schitterend huis hebben ze gehuurd. 3 Verdiepingen en op het dak een terras! Daar heb ik de foto genomen.
Het strand lokt! Vanaf het dak hebben we het al gezien en nu willen we onze voeten in het zand stoppen ook. Binnen een minuut lopen we van het huis naar het strand, het is er heerlijk rustig en er staat een lekker briesje. We hebben Anton en zijn vrouw al tijden niet gezien en hij en Sander hebben veel te bespreken blijkbaar en doen dat met hun voeten in warme water van de Golf van Mexico. Ook de dames hebben het naar hun zin, sjouwen af en aan met schepjes en emmertjes en bouwen een mooi zandkasteel, incl. slotgracht.
O ja, vandaag is het precies 6 weken geleden dat Myrthe en Carlijn hun gaatjes hebben laten prikken, wat inhoudt dat ze vanaf nu 'echte' oorbellen in mogen. Allebei hebben ze hun nieuwe oorbellen meegenomen, alleen Carlijn heeft ze ook daadwerkelijk in gehad. Tenminste, ik heb ze bij haar ingedaan, zelf lukte het nog niet echt, maar als je goed kijkt naar de rechter foto, dan zie je ze hangen!
Als laatste nog een poging om de zonsondergang vast te leggen. Helaas heb ik op de laptop geen fotoprogramma om de foto een graadje naar rechts of links te draaien. Hij is dus helaas scheef...
We gaan nog even mee naar Anton's huis, maar iedereen is behoorlijk duf, verreisd en moe, dus we gaan naar huis. Morgen is er tenslotte weer een dag. We eten wat bij McDonalds en na een lekker verfrissende douche mag ik Junie B. Jones voorlezen. Daarna gaan ze zowaar allemaal rustig liggen. Morgen kunnen we eindelijk uitslapen, 'n beetje dan...
