Laatste paar dagen...

We zijn aanbeland bij de laatste dagen van ons verblijf in Amerika. Het verhuizen geeft veel stress, maar als we denken aan Sanders collega's, die het allemaal zelf hebben moeten doen, zullen we niet klagen. En op zondagmiddag zijn we ook nog eens uitgenodigd voor een 'all American BBQ' bij the Hammond Family.

The Hammonds hebben een geweldig zwembad in hun achtertuin en hoewel de voorspelling verschrikkelijk was, 60% kans op 'severe thunderstorms', blijft het de hele avond droog. Om de feestvreugde nog meer te verhogen, hadden wij een Heineken tapvat meegenomen en andere gasten hadden 'home baked goodies' meegebracht!


















De tuin is één grote speeltuin, naast dit speeltuig staat er ook nog een grote trampoline in de tuin. Ze hebben tenslotte alle ruimte, ruim 1 'acre' (=ruim 4000m²). Ons huis staat op 0.3 acres (=1214 m²) en dat vonden wij al enorm. In NL bouwen ze daar 5 huizen op...

Na het avondmaal, bestaande uit burgers en hotdogs komt de hele inhoud van de vriezer naar buiten. Het lijkt wel een ijssalon aan de rand van het zwembad, compleet met 'sprinkles'. Als iedereen zijn buik vol heeft en het begint te schemeren, is het tijd voor vuurwerk. Ons afscheid moet nl. knallend zijn, vindt Adam. Hoewel vuurwerk in New York State illegaal is, maalt men daar niet echt om. Je kan het hele jaar door net over de grens in Pennsylvania overal vuurwerk halen. En mooi spul ook!

Sterretjes voor de kinderen

Alleen, op een gegeven moment spingt een vonkje van één van de sterretjes net in de doos met de rest van de sterretjes en zo hebben we ineens 2 brandende fakkels. Wel spectaculair! Daarna komt het serieuze werk, wat Adam aansteekt onder luid gejuich van alle aanwezigen. Dit afscheid is niet te toppen, opnieuw krijgen we de verzekering, dat als we ooit in de omgeving zijn, we altijd mogen 'crashen' in hun huis.

Afscheid nemen is nooit leuk, maar er wacht ons een vervelendere verrassing als we willen wegrijden, de auto start niet... Tjonge jonge, zul je net zien, 3 dagen voordat we 'm naar de boot brengen. Gelukkig klust Adam in zijn vrije tijd aan een Engelse old timer en heeft hij een 'jump starter' paraat, waarmee we de accu even kunnen opladen. Hij doet het weer! We krijgen de starter mee, voor het geval hij er weer mee ophoudt. Thank you so much, we brengen 'm terug als de auto veilig in Newark is afgeleverd.

Maandag staat in het teken van laatste dingen regelen, nog even naar de kinderarts voor de vaccinatiegegevens van Sophie en Carlijn, geld halen voor de auto shipment, want als je met credit card betaalt moet je 3% meer betalen, kijk, dat is snel verdiend. Nog wat laatste boodschappen en dan weer snel naar huis om koffers in te pakken en vooral, voor de laatste keer genieten van onze tuin en deck!

Ons laatste avondmaal, varkenshaas voor ons, knakworstjes (wel biologisch verantwoord ;)) voor de dames, vers gebakken focaccia en salade erbij, heerlijk.

Uitzicht vanaf het deck

Overdag zijn we nog gebeld door onze contactpersoon bij het verhuisbedrijf, dat de mannen op dinsdag tussen 9 en 11 uur bij ons zullen zijn. Ze moeten uit New York komen... Ze denken ook nog eens in één dag klaar te zijn. Hahahaha, good luck. Degene, die dat bedacht heeft, ziet ze echt vliegen. In NL hebben ze echt 2 lange dagen nodig gehad om alles in te pakken en die mannen stonden om 8 uur op de stoep. We zullen zien.

Natuurlijk zijn we dinsdagochtend vroeg op, Sander ietsje eerder dan ik, hij is dan ook meer een ochtendpersoon. Het wordt zowiezo een drukke ochtend, de cable guy komt langs om af te sluiten, er komt iemand kijken om het huis te ´power washen´ en ik wil nog even de laatste was draaien en alle ´air freight´ apart zetten. Maar doordat de mannen pas om 10 uur aan komen zetten, hebben we alles af! Om 11 uur hebben we het wel gezien in huis. Ondanks dat 5 van de 6 mannen geen Engels spreekt of verstaat, gaan ze netjes met onze spullen om en wij voelen dat we best even weg kunnen gaan. We gaan naar ons hotel om te kijken of we onze kamer eventueel al beschikbaar is en of we onze koffers daar kunnen achterlaten.

De kamer is nog niet gereed, over een uurtje wel, maar zolang mogen we onze spullen parkeren in een vergaderruimte, prima, waar is de trolley? Daarna rijden we weer snel naar huis, want om 12 uur worden de dames opgehaald voor play date bij Grace (vriendin van Carlijn sinds pre school) en Melanie (vriendin van Myrthe sinds 2nd grade) thuis. Nu hebben Sander en ik zowaar even geen kinderen om ons heen. Dat moet gevierd worden! En hoe doen we dat? Op weg naar de Volvodealer, want vanochtend startte de auto weer niet, eten we een overheerlijke lunch bij... McDonalds!!!

Om half 3 zijn we klaar bij de dealer en rijden we, voorzien van een nieuwe accu en $170 armer weer naar huis. Daar zijn de inpakkers nog steeds volop bezig en ook de voorman denkt nu dat ze toch wel morgen moeten terugkomen. Dit komt nooit af op één dag. Told you!!! Inmiddels is een gigantische regenbui losgebarsten en helpen we om onze reeds ingepakte tuinspullen naar de garage te brengen. Door deze stortbui rijden we naar het hotel, het heeft geen zin om in huis rond te lopen, waar 6 man jouw spullen staan in te pakken. En net op het moment dat ik 5 minuten op de bank zit, gaat mijn telefoon. Myrthe, Carlijn en Sophie willen graag opgehaald worden uit het kinderparadijs (IKEA-zinnetje). OK, ik kom eraan.

Ook nu hebben ze weer allerlei aardigheidjes gekregen, Myrthe en Carlijn hadden allebei een fotolijstje mee voor hun vriendinnetjes met foto's erin, wat zeer op prijs wordt gesteld. Knuffel, knuffel en off we go! Naar het hotel, iets waar Sophie al weken naar uit kijkt. Juichend rennen ze de kamer in en als ze zien dat we 2 slaapkamers hebben, met elk een eigen badkamer en, het allerbeste, een eigen tv, gaat gelijk de deur dicht en Disney Channel aan!

Om half 6 gaan we weer richting het huis. Eens kijken of ze klaar zijn. NOT. Alledrie de kinderkamers zijn nog onaangeraakt, m.u.v. de matrassen die met het vliegtuig gaan. Beneden in de garage zijn ze ook nog niet klaar en de boekenkasten staan ook nog allemaal. Kortom, er is morgen nog een hoop mooi werk te doen. Hieronder een foto van alle troep in de garage, ook de keuken, de eetkamer en de woonkamer staan zo vol met dozen en ingepakte meubelstukken, skiboxen, fietsen, gereedschapkisten etc., etc., etc.

Om half 7 zwaaien we de inpakkers uit, opnieuw flink wat dollars armer vanwege het idiote 'tipping'-systeem hier. Ook wij gaan weg, want bij het hotel is het borreluurtje, gratis snacken!

Maar dit vult natuurlijk de maag niet, dus even later lopen we naar Ruby Tuesday voor een maaltijd met wijn en bier! Na de maaltijd lopen we nog even langs Pier1, een meubelzaak, je weet maar nooit wat ze hebben. En wat staat er direct bij de ingang? Adirondack_chairs!!! Die kunnen we niet laten staan, ze zitten zelfs nog in de doos, ze kunnen morgen zo bij de rest van de spullen gezet worden. Ons hotel ligt achter de winkel, we kunnen ze zo naar de auto dragen. In de kamer kijken we naar de finale van Hells Kitchen, tenminste, deel 1, volgende week zenden ze deel 2 uit. Heel leuk! Gelukkig kunnen we dat op Sanders laptop bekijken! Gordon Ramsey gevloek wordt gelukkig weggebliept en ook zijn mond wordt onzichtbaar gemaakt, zodat je ook niet kunt liplezen. Wat natuurlijk fijn is als je met kinderen kijkt, maar toch zou ik ook wel eens de ongecensureerde versie willen zien. Volgens mij leer je in een uurtje weer flink wat nieuwe woorden.

Sophie is inmiddels bij mij op schoot in slaap gevallen en al snel volgen Myrthe en Carlijn. Nog even vechten ze om wie op de 'rollaway' moet slapen, maar gelukkig offert Carlijn zich op. Sander probeert in 2 uurtjes even zijn hele werkdag in te halen en ik blog 3 drukke dagen aan elkaar. En dan om 12 uur, bedtijd! Morgenochtend om half 9 staan er weer 3 inpakkers op de stoep en moeten we daarna naar New Jersey om de auto af te leveren. Spannend!