Vlakbij ons huis is een kleine, zoals je het in Amerika zou noemen, strip mall met een Halfords, BCC, Praxis, Kwantum etc. Daar rijden we eerst even langs om bij Halfords een inbussleutel-setje te halen om mijn stuur vast te zetten en nog zo'n stuk gereedschap voor Sander's trapper. Natuurlijk hebben we al 20 van die dingen in onze gereedschapskist zitten, maar ja, die dobbert ergens op de oceaan...
Het doel van onze fietstocht is Radio_Kootwijk, dat op ongeveer 10½ km van ons huis ligt. Radio Kootwijk is naast een heel klein dorpje in 'the middle of nowhere', ook een voormalig zenderpark uit de vorige eeuw. Wat klinkt dat oud, antiek en lang geleden, pas in 2000 verloor het zijn originele functie als zenderpark. Echter 20 jaar daarvoor was al de grootste zendmast neergehaald. Inmiddels is, het meest bekende, gebouw A een monument en eind 2005 werd het vier kilometer lange hekwerk rond het terrein verwijderd, waardoor wandelaars, fietsers en wild na 80 jaar weer vrij toegang hadden tot dit stuk Veluwe, totaal 450 hectare groot.
Boven de ingang is een typisch 'art deco' beeldhouwwerk van Hendrik van der Eijnde. In de sculptuur is een vrouwenhoofd met een Europese uitdrukking en één met een Indonesische uitdrukking te zien, beiden met de handen achter de oren. De open mond in het gezicht tussen de beide vrouwen symboliseert de omroeper. Aan weerszijde zie je radiogolven. Deze sculptuur geeft symbolisch de radioverbindingen tussen Nederland en Nederlands-Indie weer.
Gebouw A wordt in de volksmond ook wel de Kathedraal genoemd en als je de grote zaal binnenkomt, begrijp je dat meteen. De zaal is zo groot omdat er plaats moest zijn voor de gigantische dynamo's die nodig waren om energie voor de zendapparatuur op te wekken. Daar kwam veel warmte bij vrij en dat verklaart waarom de zaal zo hoog is. Verder kon de warmte door luiken in het dak naar buiten. Op dit moment is er een tentoonstelling gaande in het kader van de Triënnale, ‘A Wider View on Cultural Landscape Challenges in Europe’ genaamd. Koningin Beatrix opende op 11 juni 2008 in Radio Kootwijk de Triennale Apeldoorn 2008, tevens bezocht zij als eerste de eerdergenoemde tentoonstelling over bedreigde Europese landschappen.
Na het wegvallen van de zendfunctie verkocht KPN Telecom in 2003 de gebouwen en de omliggende 400 hectare natuur aan het Rijk. Verschillende overheden zoeken nu samen naar een nieuwe bestemming voor dit unieke en kwetsbare complex. Klik hier voor meer info.
Als laatste nog even de prijslijst... Bellen met familie in Nederlands-Indie was indertijd niet zomaar iets. Je moest ervoor naar een telegraafkantoor bij één van de grotere postkantoren. Op zaterdagochtend gold een voordelig tarief van 34 gulden voor 3 minuten bellen. Dat was een vermogen in die tijd. Mensen ervoeren het bellen als een hele belevenis en trokken hiervoor hun netste kleren aan. Daarom wilde de overheid niet zomaar een hal neerzetten, maar echt iets moois bouwen.
Op weg naar de Kathedraal hadden we bordjes gezien die naar één van de bijgebouwen wezen, Coffee and Joy. Dat klinkt goed, we lusten wel een bakkie. Dus we fietsen even terug en komen aan bij een schitterende tent, prachtige lokatie voor feesten en partijen, maar helaas gesloten. OK, dan fietsen we maar weer door, er komt vast nog wel iets. En jawel, net op het moment dat het rommelen wel erg dichtbij komt, steken we het spoor over bij Assel en zien een heel leuk tentje. Ik herken het meteen, dit had ik zaterdag ook vanuit de trein gezien. Halte Assel heet het en ze hebben Fristi en Chocomel, dus de dames keuren het gelijk goed. We bestellen onze lunch en gaan met ons drinken buiten op het terras zitten.
Wanneer de regen echt doorzet, verhuizen we naar binnen en wachten we op ons eten. Sander en ik hebben saté van de haas met friet en salade en het smaakt uitstekend. De porties zijn royaal, voor de volgende keer weten we dat we niet voor elk kind frieten hoeven te bestellen. Tijdens de lunch regent het echt pittig, we hebben weer eens mazzel. Na een half uurtje is het droog, zitten onze buiken vol en vervolgen we onze tocht. Deze keer is het een fietspad, dwars door een heidegebied, langs het spoor, maar die zie je niet, want deze ligt in een geul. Je hoort de langsrazende intercity zelfs bijna niet. Na een paar kilometer steken we het spoor over en duiken we het Orderbos in.
Het bos is lekker klam en vochtig en er vallen dikke druppels uit de bomen, vandaar dat mijn bril op de foto volledig beslagen is en vol druppels. Maar dat mag de pret niet drukken, het fietspad door het bos is geweldig, licht dalend en we racen zo Apeldoorn West in. Dan herkennen Myrthe en Carlijn ook ineens waar we zijn en fietsen zo naar huis. Al met al hebben we zeker 25 kilometer gefietst en Carlijn en Myrthe deden het prima op hun nieuwe fietsen. Vooral Carlijn blijkt een echte diesel, ze blijft stug doortrappen en reed mij bijna uit haar wiel op een stukje omhoog!
Na wat drinken thuis, gaan we weer op pad. Myrthe wil thuisblijven, prima. We vinden een goedkope vuilnisbak en magnetron/grill bij de Kwantum. Checken de nabijgelegen Gamma uit, die veel groter blijkt dan de Praxis en gaan weer naar huis. Thuis kijken we via YouTube 'So you think you can dance'. Wat een topshow en zo aanstekelijk, je zit gewoon mee te bewegen op je stoel. RTL5 gaat dit najaar starten met een Nederlandse versie, het zal mij benieuwen of het niveau van de Nederlandse dansers ook zo idioot hoog is als in Amerika.
De kinderen liggen er weer laat in, Sophie kan maar niet geloven dat het om 9 uur avond is, want de lampen buiten zijn nog niet eens aan... It's still morning!
