Keuzes

De kogel is door de kerk, we hebben een school uitgekozen. Na een weekendje nadenken en peilen bij de dames komen we op De Heuvellaan uit. Op maandag bel ik om een afspraak te maken, dit kan pas op woensdag. Prima, wij kunnen, mijn agenda is niet zo vol tegenwoordig. Nu we toch aan het bellen zijn, even een rondje makelaars en zoals verwacht, zij hebben het ook niet druk. Ik bel er 3 en alledrie kunnen ze op dinsdagochtend mij een huis laten zien.

De eerste afspraak is om half 10, de tweede om kwart over 11 en de derde om half 1 en ik heb Myrthe en Sophie mee. De eerste twee huizen staan allebei leeg en ze dienen geheel gerenoveerd te worden, bij het tweede huis heeft de oud-bewoonster zelfs de best aardige schouw met kachel meegenomen naar haar nieuwe appartement. En zit er dus een enorm gat op die plaats...

Tussen de eerste en tweede afspraak ben ik naar een autodealer gereden om wat auto's te bekijken. Er staat o.a. een erg leuke Smart Forfour, deze auto heeft echter weinig ruimte voor boodschappen, terwijl het toch eigenlijk een typische boodschappenauto is. Wat een hoop keuze, 350 auto's staan er en ze hebben nog zo'n aantal op een andere lokatie. Ik spreek af dat we op zaterdag terugkomen, dan staan de door mij van internet uitgezochte auto's klaar om uit te proberen.

Na het tweede huis halen we wat bruine en mueslibolletjes bij de Spar en lunchen we bij een speeltuintje vlakbij de nieuwe school. En wie zit daar ook? Een meisje, dat volgend jaar ook naar groep 7 gaat en die ook nog eens Myrte heet en die onze Myrthe herkent van ons bezoekje vorige week. Heel leuk, de meisjes raken in gesprek en Myrthe is helemaal blij. Het derde huis ligt om de hoek van de speeltuin, dus daar lopen we even heen. Van dit huis hadden we hoge verwachtingen, het was fiks duurder dan de eerste 2 en zag er redelijk onderhouden uit, maar ook hier geldt weer: moet volledig gemoderniseerd worden. Overal enkel glas, 30 jaar oude keuken, slaapkamers boven hebben vreemde indeling, aparte kleurkeuzes, maar wel erg mooie authentieke details zoals kamer en suite met prachtige schuifdeuren, hele hoge plafonds en mooi houtwerk buiten en binnen. Maar opnieuw, behoorlijk aan de prijs voor wat er nog moet gebeuren.

Drie huizen op één ochtend is meer dan genoeg en we rijden naar terug naar Rabbit Hill. Sander is druk aan het werk en Carlijn zit op mijn laptop 'Barbie Modeshow' te spelen. Ik vertel over mijn huizenjacht en we komen tot de conclusie dat als we in deze wijk, Apeldoorn West, willen wonen, dat we hoe dan ook de handen uit de mouwen moeten steken. Want duidelijker dan hoe één van de makelaars het omschreef, kan ik het niet zeggen, mensen blijven tot hun laatste snik hier wonen en dat is te zien. Het is alleen zo jammer dat je zoveel geld moet betalen voor dit stukje Apeldoorn.























Om mijn ietwat negatieve gedachten ergens anders op te krijgen, gaan ik lekker zwemmen met de dames. Het is er zelfs zo luidruchtig, dat ik mezelf niet eens kan horen, laat staan nadenken. We eten in ons huisje vanavond, nasi met babi pangang, oeioeioei, wat lekker! Daarna gaan we hiken, tenminste zo noemt Sophie elke wandeling, die niet een direct doel heeft zoals naar de winkel, zwembad of school. Onze bergschoenen zitten ergens in een container, dus we doen het op de Crocs/sandalen, maar dat mag de pret niet drukken.

Op woensdag mogen we om 10 uur op school verschijnen. De directeur is nog even bezig en we krijgen koffie en limonade in de lerarenkamer. Na een kwartiertje komt Meester Tom ons halen en gaan we gelijk door naar de toekomstige klasgenoten van Myrthe en Carlijn. Terwijl ik nl. het papierwerk regel, mogen zij even meedraaien in de klas! Erg leuk, Myrthe kent al één meisje en daar gaat ze gelijk naast zitten. Ook Carlijn loopt direct de klas in en zwaait me lachend uit, helemaal goed. Sophie wordt ineens een aapje en klemt zich vast aan mij, zij wil liever bij ons blijven


















Helft van het schoolplein

Maar voordat we aan de inschrijving kunnen beginnen, moeten er eerst minstens 6 jarige Jobben worden gefeliciteerd, verjaardagskaarten worden getekend, traktaties aangenomen en bedankt worden. Schijnbaar is dat traditie op deze school dat alle jarigen bij Meester Tom langsgaan voor een tekening op hun kaart en iedereen mag zeggen wat ze wilden, vandaag waren de paarden favoriet. Ondertekend werd met 'Gefelicihinnik of gefelicimiauw!'.

Het inschrijven zelf is een fluitje van een cent, ons gezin is gelukkig erg standaard, behalve dan dat we 3 jaar in Amerika hebben gewoond. Maar geen scheidingen of hulpverlening of andere ellende, dus we zijn zo klaar. De dames staan vanaf nu officieel ingeschreven en zijn vanaf 1 september meer dan welkom in hun nieuwe groep. We gaan Myrthe en Carlijn ophalen en zij hebben het ontzettend naar hun zin gehad. De juf van groep 3 van Carlijn steekt haar duim naar mij op en gebaart dat zij het ontzettend goed heeft gedaan. Carlijn vertelt dat ze zelfs een stukje heeft voorgelezen, in het NEDERLANDS!!! Ook Myrthe is in een prima stemming, ze vond het vooral heel leuk dat iedereen zoveel vragen voor haar had. De meisjes wilden o.a. weten of je goed kon shoppen in Amerika en of de kleren die ze aanhad uit Amerika kwamen. Allebei hebben ze buiten mogen spelen en toen hebben ze elkaar even opgezocht.

We rijden via de C1000, "wilt U zegeltjes?" en ons huis voor de post, terug naar Rabbit Hill. Maar o jee, het tanklampje gaat aan, dus ik mag voor het eerst gaan tanken in NL. En dan springen echt de tranen in je ogen. Er gaat 65 liter Euro 95 Ongelood in de tank en ik mag €104 afrekenen. Honderdvier EURO. HONDERDVIER!!! Dat zijn 229 onvervalste guldens, dat is toch belachelijk veel? Ik houd me dus even in qua gaspedaal intrappen, het valt me zowiezo op dat er bijzonder rustig wordt gereden op de Nederlandse snelwegen. Wat ik me nog herinner van 'vroeger' was dat er flink gejaagd kon worden op de A50 en A12 en dat ik daar zelf ook behoorlijk aan meedeed. Standaard 10 tot 20 km. boven de snelheidslimiet en zo. Maar dat is nu niet meer. Via de Tomtom kan je precies zien hoe hard je gaat, ik stel de cruise control in op 125 en ik word niet ingehaald.

We eten een Frankfurter op een bruine bol en gaan weer op pad. Sander moet nog wat regelen op kantoor in Nijmegen en wij gaan even mee. Kunnen we onze oude wijk bekijken en zien of er nog iets veranderd is. Natuurlijk is alles nog hetzelfde, behalve dan dat in winkelcentrum Dukenburg de supermarkten een stoelendans hebben gedaan, maar voor de rest zit alles er nog, de HEMA, de Jamin, alleen de kledingwinkels zijn niet echt indrukwekkend. We rijden langs ons oude huis, het ziet er wat verslonst uit, de voortuin is helemaal leeggehaald, al 'onze' mooie struikjes zijn weg en er groeit onkruid voor in de plaats. Sanders telefoon gaat en we rijden naar het tankstation langs de snelweg, waar hij deze kan beantwoorden en ik loop met de dames het winkeltje in voor wat drinken. Ik rij terug naar Apeldoorn, een waar genot die Nederlandse snelwegen. Onze auto weet straks niet wat hij meemaakt als we 'm de container uitrijden!!!

Op ons terras maken we een fles Rosé d'Anjou soldaat en besluiten we voor de verandering weer eens uit eten te gaan. Voordat we hier weg zijn, wil ik de hele kaart geprobeerd hebben... Het was verrukkelijk vanavond, ik had lamshaasjes met 3 verschillende soorten mosterd en crème brûlée na, echt genieten. We komen op de terugweg langs de speeltuin, even rennen en daarna naar bed. Tenminste, dat is de bedoeling, maar Sophie denkt om 10 uur dat het al ochtend is. Ze kan maar niet wennen aan de lange zomeravond hier.