Twee weken inmiddels leven we uit een koffer en de bodem van de onderbroeken- en sokkenzak komt in zicht. Aan dit bungalowpark zit ook een camping vast, waar mensen wat langer staan dan een (mid)week of een weekend. Er is een kleine wasserette, met 4 wasmachines en 2 drogers. Helaas niet gratis, maar wel redelijk snel klaar. Tenminste, in theorie, want het leek wel of de hele camping aan het wassen was en hun schone wasgoed niet op tijd kwam ophalen. En daar sta je dan voor een machine die klaar is, maar met andermans wasgoed erin. Hoe lang wacht je, totdat je het eruit haalt?
Vijf minuten en dan gaan de spullen erbovenop en stop ik mijn tas vol wasgoed erin. Lekker Ariel erbij, die geur heb ik 3 jaar niet geroken, maar het ruikt als vanouds. In een half uur is de machine klaar, in de tussentijd zijn wij even bij de receptie geweest en wat boodschappen gehaald. Net als wij het washok binnenkomen, stoppen 2 mensen hun was in de droger, chips, net te laat. De éne zet zijn machine op 45 minuten, de ander op een half uur. Ik gooi mijn spullen in de centrifuge en besluit te wachten op de machine met het half uur erop. De dames zijn ondertussen naar de Rabbit Hill, konijntjes kijken. Maar als de droger op 10 minuten staat, gooit de mevrouw er nog 50 cent bij en zet de klok er een half uur erbij. Ja, da's lekker.
Ik zet mijn tas vol natte was voor de droger en we lopen naar huis voor een boterham. Daarna lopen we weer snel terug, we lopen wat af hier. De dames slaan linksaf naar de speeltuin, ik loop door naar het washok. Eén droger is leeg en daar kan ons spul in, 2 50-cent-munten erin en over een uur is het klaar. Ik loop naar de speeltuin en lees mijn Volkskrantje, wat is 't ie dun in vergelijking met the NY Times, terwijl de kinderen spelen. Er zijn veel speeltuinen in dit park, maar deze speeltuin, vlakbij het centrale gebouw, is de grootste. Zo is er een enorm springkussen en veel klimrekken. Na een klein uurtje lopen we terug naar de wasserette, maar dat gaat niet zomaar, om de dames weg te krijgen, heb ik ze een ijsje beloofd. En omdat de porties hier tenminste normaal zijn, krijgen ze er allemaal één!
'Thuis' mag ik de was opvouwen terwijl op tv wielrenners de Tourmalet op fietsen. Mooi, die Pyreneeën en zo dichtbij. Inmiddels is Sander ook thuis en we drinken een biertje op ons terras, de zon schijnt heerlijk vandaag. We eten in het restaurant vanavond en als we terugkomen, heb ik een email gekregen van onze verhuismevrouw in NY, onze 'air freight' komt eind van deze week in Nederland aan!!! Joehoe, met een beetje mazzel kunnen we volgende week fietsen, want die zitten daarin. Plus matrassen, beddengoed, kussens, kookspullen, oude tafel en 5 stoelen, waterkoker, senseo en veel handdoeken. Het idee van 'air freight' is dat je daarmee de periode kan overleven, dat je zeecontainer er nog niet is. Helemaal goed.
Wat is een goede inburgering zonder de introductie van oerhollands snoepgoed? Sophie is inmiddels gek op schuimblokken, die zij 'blok snoep' noemt.
Myrthe en Carlijn vinden ze trouwens ook erg lekker...
(Foto nog van zondag), ook op ouderwets houtskool blijft Sander The Grillmaster.
