Na 23 dagen, toen de spullen werden ingepakt en meegenomen naar het verhuisbedrijf, is het vandaag eindelijk zover, onze luchtvracht aangekomen. Nadat mij verteld was, dat het op vrijdag was aangekomen, bleek uiteindelijk dat onze spullen op zondagochtend in Brussel zijn aangekomen. De Brusselse douane schijnt sneller te zijn met het vrijgeven van vrachten, maar ja, dat heeft in ons geval niet gewerkt. Pas na 4 dagen was het zover, maar ze hebben wel gelijk de spullen in een busje gestopt en naar ons toegereden!De mannen kwamen dus uit Zaventem, spraken geen Nederlands of Frans, maar Pools. Natuurlijk... Maar ze sjouwen alles naar binnen en pakken de fietsen uit, want dat waren de meest kwetsbare dingen en ik wil zeker weten dat ze de vlucht hebben overleefd. Alles ziet er prima uit en binnen 10 minuten zijn ze klaar en mag ik alle 'release forms' tekenen. Sander is inmiddels ook aangekomen en samen pakken we alles uit en draaien de tafelpoten aan het blad. Na jaren in het rommelhok mag onze oude tafel (die we al hebben sinds 1991) weer in de woonkamer staan, samen met de reservestoelen. Onze echte tafel en stoelen zijn veel zwaarder en zitten in de container.
Myrthe en Carlijn staan te trappelen om te gaan fietsen. Onze fietsen zijn echter van hun trappers ontdaan, het stuur staat dwars op het frame en de banden zijn leeg. Ook dit is zo te verhelpen en al snel rijdt Carlijn achter Myrthe aan. Op Myrthe's oude fiets, in één keer, terwijl die fiets een stuk groter is dan haar oude. Ook Sander en mijn Giant hebben geen trappers meer en moeten wat lucht in de banden. Sophie's stoeltje gaat bij mij achterop, de dames zetten hun helmpjes op en daar gaan we. Heerlijk een stukje fietsen. We rijden naar het centrum en het is ook nog eens koopavond vanavond. De fietsenstalling is open en ook dat doet Carlijn prima, alsof ze nooit iets anders gedaan heeft, rijdt ze haar fiets naar beneden.
Het is gezellig druk in de stad. Door het mooie weer lijkt het of de stad ineens tot leven is gekomen. De terrasjes zitten vol en overal staan de deuren en ramen open. We moeten nog wat eten en gaan naar het favoriete restaurant van de kinderen... McDonalds. Ook die zit in het centrum, daarna halen we een fles rosé voor straks op het terras en daarna fietsen we naar huis. Wat een concept eigenlijk, zo'n fiets! Geen parkeerproblemen, je bent lekker buiten bezig en zit niet met je luie kont in de auto. Bij het huis nemen we de post mee, zetten de fietsen in de schuur en rijden terug naar Rabbit Hill. Sophie wil bij Sander in de auto en ze slaapt al na een minuut. Bij het huisje trekken wij de fles rosé open en gaan Myrthe en Carlijn redelijk gemakkelijk naar bed. Moe van het fietsen?
