Na een erg laat ontbijt lopen we naar de receptie om te vragen hoe ik het internet aan de praat kan krijgen. We hebben al een soort decoderkastje onder de tv zien staan, maar daar moet een stekker in. Internet is voor mij erg belangrijk, als ik straks weet wanneer de spullen komen, kan ik gas en licht en water en kabel regelen en ondertussen mijn mail checken en funda-en. Bij het boeken van een park, die hier op de Veluwe echt overal zitten, hebben we speciaal het park gekozen, waar ze internet in de huisjes hebben. Ook doet de afstandsbediening van de decoder het niet, dus dat kan ik dan meteen regelen. Voor het internet krijg ik inderdaad een snoer, die in het kastje moet en voor afstandsbediening komt later iemand langs.
Done, nu mogen de dames naar de speeltuin, maar eerst zien ze kleine botsautootjes zien, waar ze in willen. Daar moeten natuurlijk muntjes in en die heb ik niet. Als ik terugloop naar de receptie om wat te wisselen, barst een regenbui los en dus rennen we naar Bollo's Speelhuis, de indoor speeltuin. Kopje koffie, mevrouw? Er wordt zelfs bediend daar, dit is echt een gezinspark en zo gaan dus heel veel mensen op vakantie. Ik kijk mijn ogen uit en de kinderen kunnen lekker rennen, vliegen en donderjagen. Na een uurtje gaan we terug naar het huisje en stort ik mij op het internet. Voor Sander is het ook fijn om dat te hebben, dan kan hij bv. evengoed wat werken als ik op pad ben met de auto. Verder wil ik vandaag de scholen bellen om afspraken te maken voor de komende dagen. Maar ja, als het internet het niet doet, kan Sander niet 'thuis' werken en hab ik de auto niet. Kortom een poreuze cirkel ;).
Maar ja, a-technisch als ik ben, zie ik allerlei windows open gaan, maar begrijp ik totaal niet waar ze voor nodig zijn. Voor noodgevallen heb ik gelukkig Sander's amerikaanse mobiel en dit is een noodgeval, maar zelfs mijn favoriete systeembeheerder kan mij niet helpen. OK, dan de receptie maar bellen, maar waar ik ook zoek, nergens staat het nummer vermeld. Handig... Dus bel ik het restaurant, waar ik toch een reservering wilde maken en vraag hen het nummer van de receptie. Jazeker, via een omweg komen we er wel. De receptie geeft mij het nummer van de help desk en die meneer geeft mij de tip om de stekker rechtstreeks in de muur te stoppen, om zo de hele decoder te omzeilen.
Na veel gepiel en heen en weer geplug doet hij het om half 4 eindelijk. Halleluja, alleen het snoer is slecht anderhalve meter lang en dus kunnen we alleen maar op één plek, op het hoekje van de bank, zitten om te internetten. Daarvoor komt iemand een langer snoer brengen, maar die doet het niet, want dat is, volgens Sander, een zgn. cross-cable(?). En bedankt, maar op kantoor heeft Sander nog wel wat snoeren liggen, dus dat regelen we zelf wel. Nu kunnen we gaan zwemmen in het binnenzwembad, eindelijk. Hier blijven we tot na 6 uur, maar dan kleden we ons aan om op tijd te zijn in het restaurant, waar we een reservering hebben om half 8. Eerst lopen we terug naar het huisje om onze natte spullen te droppen en daar is Sander al.
Het eten bij café bistro Woods is verrukkelijk, de kaart is veel luxer dan ik van te voren had gedacht en voor de kinderen is er gewoon standaard kindervoer, wat ze eigenlijk het prettigst vinden. Wel hebben ze zowaar deze keer een echt voorgerecht genomen, een fruit spies en wonder boven wonder lustten ze bijna alles. Mijn parelhoen gevuld met hazelnoten en groenten was heerlijk, de porties precies goed en Sander's Irish coffee was, zoals het hoort, met whisky en niet met Bailley's, wat je vaak in Amerika krijgt. Mijn cappuccino mousse was ook erg lekker. Kortom, genoten vanavond, hier gaan we vaker heen deze 3 weken... Na het eten willen de dames nog even Bollo's Speelhuis laten zien aan Sander, maar ze gaan al sluiten. O, is het al half 10? Bedtijd!
